2วันนี้มานี้เจอแต่สิ่งที่เรียกได้ว่า ดีมากๆ และแย่มากๆ ก็ได้เลยอ่ะ
จะเอาเรื่องไหนก่อนดี ?? ... ว่าด้วยเรื่องแย่ๆก่อนล่ะกัน
((ถ้าไม่รู้จะเมนต์เรื่องไหน ก็เลือกอ่านเรื่องดีๆ หรือเรื่องแย่ๆสักเรื่อง
แล้วค่อยเมนต์ก็แล้วกันนะ มันยาวทั้งสองเรื่อง -*-))
>> เรื่องแย่ๆ <<
เมื่อคืนก่อนเพิ่งคุย เพิ่งบ่นอยู่กับพี่ต้าแท้ๆ
ไอ่เรื่องเงินค่ารับน้องเนี่ย !! บ่นเรื่องของปีที่แล้ว ที่เราต้องจ่าย
ประมาณว่าอีกห้องนึงมันไม่ยอมจ่าย ทั้งๆที่มันพูดว่าจะจ่าย
จนบัดนี้เรายังไม่ได้เงินที่เราออกแทนพวกมันไปก่อนเลย
แล้วพอมาตอนนี้มันก็จะมีค่ารับน้องมาอีกแล้ว
แล้วคือยังไง ? เราต้องจ่ายกันอีก โดยที่อีกห้องไม่จ่ายอีกเหรอ ??
เซ็งเหอะว่ะ มีปัญหากันเรื่องเดิมๆ น่าเบื่อ -*-
พอมีประชุมกันในห้อง ว่าจะเอายังไงกันดี เรื่องเงินเนี่ย
เพื่อนๆในกลุ่มเรามันก็เคยพูดกันนะว่ามันไม่อยากจ่ายกันแล้ว
มันก็บอกว่าให้บีมเป็นคนพูดกับเพื่อนๆอ่ะว่าจะไม่จ่าย
แล้วมันก็จะเป็นแบ็คของหนุนหลังให้ ประมาณว่าก็ช่วยกันพูด
แต่ก็ให้เรานำไง เราก็เออนำให้ตลอดอ่ะ
แล้วพอเอาเข้าจริงๆ พอประชุมกันในห้อง ก็แค่คุยกันภายในห้อง
เฮดงานมันก็ถามว่าใครคิดยังไงให้พูดมาเลยไง
เราก็ลุกขึ้นพูดๆๆ เพื่อนคนอื่นก็พูดๆๆ
แต่เพื่อนในกลุ่มไม่แสดงความคิดเห็นเลยสักคน
ก็เลยเซ็ง แบบ พอเค้าให้พูดก็ไม่พูด แล้วพอไม่ได้ดั่งใจ
ก็มาบ่นกะกุอ่ะ แล้วก็บอกให้กุทำแบบนั้นแบบนี้
แล้วทำไมทีเค้าถามความคิดเห็นก็ไม่พูดกันล่ะ
นั่งเงียบกันทำไม คือเบื่ออ่ะ -*-
พอเราพูดให้ก็ไม่เห็นจะช่วยsupportอย่างที่บอกไว้
ทำแบบนี้มันก็เสียความรู้สึกเหมือนกันอ่ะ คือเรื่องส่วนรวม
มันต้องให้หลายๆเสียง หลายๆคนช่วยกันสนับสนุนดิ
ในเมื่อไม่อยากจ่าย ไม่อยากเสียเปรียบอีกก็พูดกันดิวะ นั่งใบ้อยู่ได้
หมู่นี้เริ่มเซ็งๆเพื่อนในกลุ่มหลายๆคนว่ะ
ไม่ใช่แค่เริ่มเซ็งอ่ะ มันก็เซ็งมานานแล้ว แต่เฉพาะกับบางคน **
ทั้งๆที่เพื่อนหลายๆคนมันก็พูดนะว่ากลุ่มเราอ่ะ ดีที่สุดแล้ว
คือเราก็คิดว่าเพื่อนกลุ่มเราอ่ะ ดีจริงๆ ดีทุกคนแหละ
มีแต่เราเนี่ยแหละที่จะด้อยไปกว่าเพื่อน จะเป็นตัวถ่วงของกลุ่มเนี่ย !!
แต่เพื่อนกลุ่มนี้จะไม่ได้ใจเราก็ตรงนี้แหละ
บางทีรู้สึกว่าบางคนขาดความเป็นผู้นำในตัวเอง
แบบต้องทำอะไรตามเพื่อนอ่ะ ถ้ามีเพื่อนถึงจะทำ แต่ถ้าไม่มีเพื่อนก็ไม่ทำ
ทั้งๆที่บางเรื่องมันก็เป็นสิ่งที่ดี ถ้าเราคิดจะทำ
แต่เค้าก็จะเป็นแบบ ถ้าเพื่อนไม่ทำ เราก็ไม่ทำ อะไรแบบเนี้ย
แต่เรายังทำอะไรคนเดียวได้เลย
ไม่มีใครอยู่กับเราไปตลอดชีวิตหรอกนะ จะบอกให้
แล้วก็อีกเรื่องที่เซ็งมาก เรื่องที่แบบตกลงกันไม่แน่นอนแล้วมาบอกเรา
แล้วแบบ เหมือนคนนึงบอกเราอีกอย่าง อีกคนก็บอกเราอีกอย่าง
แล้วเราก็ไม่รู้จะทำตามใคร จะเชื่อใคร พอเราเลือกที่จะทำตามที่คนนี้บอก
อีกคนก็จะมาบอกว่า ทำไมบีมไม่ทำแบบนี้ๆๆ อะไรแบบเนี้ย
คือกุก็เซ็งว่ะ บอกกันมาคนละอย่างแล้วจะให้กุทำตามใจใครล่ะ ??
เมื่อวานนี้มีงานชิ้นนึงซึ่งจะนัดทำงานด้วยกัน
ตอนแรกจะนัดมาทำเสาร์อาทิตย์ แต่มันก็บอกว่าไม่ต้องมาแล้ว
เพื่อนคนนึงบอกบีมว่าให้ต่างคนต่างไปทำของตัวเองมาเลย
แล้วพอเลิกเรียนบีมก็กลับบ้าน แต่ก่อนกลับบีมต้องไปทำงาน
ไปสระผมวิจัยแชมพูอ่ะ ก็ไปจะถึงที่ทำงานอยู่แล้วนะ
เพื่อนอีกคนโทรมาตาม บอกว่าให้มาเจอที่โรงอาหาร จะทำงาน
บีมก็อ่าว ก็เมื่อกี้ คนนี้ บอกบีมว่าไม่ทำแล้ว ให้ต่างคนต่างไปทำ
แบบว่าไม่ได้บอกว่าเดี๋ยวจะทำตอนเย็น หรืออะไรเลย
บีมก็แบบ อะไรกานเนี่ย !!! แล้วคิดดูว่าคนอื่นเค้าอยู่กันครบ
แล้วเราไม่อยู่คนเดียว 1. ก็ต้องโดนมองว่าไม่อยู่ช่วย
2. ถ้าเกิดว่ารายงานออกมาแล้วเราผิดพลาดก็โดนเต็มๆอ่ะ
ก็เลยแบบ เกิดอาการเซ็งเพิ่มมากขึ้น ไม่ใช่ว่ากุไม่ถามนะ
กุถามแล้ว แต่พูดไม่ตรงกัน แล้วจะให้กุฟังใคร
แล้วชีวิตกุก็ไม่ได้อยู่ว่างๆ กุมีงานต้องทำ มีนู่นมีนี่น้องรับผิดชอบอ่ะ
อย่างเมื่อวานเนี้ยกุก็ต้องทำงาน เลิกเรียนกุก็ไป
แต่ก่อนไปกุก็ถามแล้วนะว่าเรื่องงานจะเอายังไง
แล้วกุก็ได้คำตอบมาแบบเนี้ย กุก็เลยไป ไม่ได้รอเพื่อน
แล้วอีกเรื่องที่มันเคยเป็นเรื่องที่กุเคยรู้สึกแย่
กุไม่คิดไม่ใส่ใจอะไรแล้ว แล้วมันก็กลับมาทำให้กุคิดอีกแล้ว
แต่ก่อนเนี้ย กลุ่มกุจะมีกัน6คนอ่ะ แล้วเวลาทำงานคู่
มันก็จะต้องเป็นคู่ใครคู่มันไปเลย แล้วกุก็จะคู่กะเพื่อนคนเนี้ยทุกงานเลย
แต่ด้วยความที่กุเป็นคนที่ตามตัวยากมั๊ง เพราะเลิกเรียนกุก็หาย
บางทีกุก็ไปทำนั่นทำนู่น ไปกรี๊ดๆรุ่นพี่สาขาอื่น ไปอยู่กะพี่คนอื่นๆ
มันก็เลยต้องโทรตามงานกุประจำๆ มันก็คงจะหนักใจอ่ะ
กุก็เออ กุเหี้ยเอง มันก็คงไม่อยากคู่กะกุแล้วล่ะ
พอมาปี2 มันก็เลยไปคู่กะคนที่เรียนเก่งที่สุดในกลุ่ม
เพราะงานแรกของปีนี้มันเป็นคนเดินมาบอกกุว่าให้กุอ่ะไปคู่กะเพื่อนอีกคน
คนที่เคยคู่กะคนที่เรียนเก่งที่สุดในกลุ่มมาก่อน
แล้วคือมันเปลี่ยนโดยไม่บอกเพื่อนคนนั้นสักคำ
เพราะว่าวันนั้นคนนั้นมันมาสายด้วย คนที่คู่กับกุประจำก็เลยเปลี่ยนคู่
แล้วกุก็ได้คู่กะเพื่อนคนนั้น ซึ่งมันเป็นคนที่กุคิดว่ากุสนิทที่สุดในกลุ่ม **
แล้วหลังจากนั้นก็มีสมาชิกใหม่มาเพิ่มในกลุ่มกุ
เพื่อนคนนี้เข้ามาเป็นคนที่7 ทีนี้เวลาทำงานคู่ก็ต้องโอนอยออก
แล้วก็จะมีคนวนเวียนกันออก แต่กุก็ยังคงได้คู่กะเพื่อนคนเดิม
ซึ่งกุคิดว่ามันเป็นดวงและโชคดีมากๆ เพราะมันถูกใจกุทุกอย่าง
จนกระทั่งมีอีกกลุ่มมาขอคู่กุคนนี้ไป มันบอกว่าถ้ามีงานคู่ มันขอคู่กะคนนี้นะ
ก็เท่ากับว่ากลุ่มกุจะมี6คน ที่จะจับคู่ได้อย่างลงตัว
ช่วงนั้นกุก็ยังคงรู้สึกอยู่ว่าคู่ของกุคนเก่า คนแรก เค้ามักจะอยากคู่กะคนเก่งๆ
แน่นอนล่ะ ทำงานกะคนเก่งมันสบายนี่หว่า
แล้วพอหลายๆงานมันต้องเปลี่ยนคู่กันเรื่อยๆ
เพื่อนใหม่ที่เพิ่งเข้ากลุ่มมาก็เป็นคนที่เรียนดีมากๆ
แล้วงานล่าสุด เราได้เขียนเรียงความภาษาอังกฤษคู่กับเพื่อนคนนี้
พอถึงคาบนั้น ... กุก็จะเดินมานั่งเขียนกะเพื่อนคนนี้
แล้วอาจารย์ดันบอกว่า ให้กลุ่มนึงมี2หรือ3คนก็ได้
พอบอกว่ามี3คนแค่นั้นแหละ
คนๆเดิมที่กุเซ็งอยู่ เค้าก็มานั่งทำงานกับคู่ของกุ
แทนที่มันจะไปนั่งทำงานกะคู่ของมันอ่ะ
แล้วมันก็พูดว่า "ก็อาจารย์บอกว่า3คนก็ได้"
กุก็เออ กุรู้ว่า3คนก็ได้ แต่ในเมื่อตกลงกันไว้แต่แรกแล้วไง
ว่าใครคู่กับใครอ่ะ แล้วมึงจะทิ้งคู่ของมึงเหรอ
แล้วทีนี้คู่ของมันก็บ่นๆว่า แล้วมันจะคู่กะใคร
พอมันบ่นเสร็จก็หันมาเห็นกุนั่งว่างๆอยู่คนเดียว
มันเลยบอกว่า "งั้นเราคู่กับบีม"
กุก็เออ กุคู่กะมึงก็ได้ มันไม่มีปัญหาหรอก
แต่อารมณ์มันเหมือนแบบ ก็ตกลงกันไว้แล้วนิว่าใครคู่ใคร
แล้วมึงจะมาแย่งคู่ของกุทำไม !!!
มันทำให้กุรู้สึกเหมือนมึงเลือกคนที่มึงจะทำงานด้วยอ่ะ
ประมาณว่ามึงจะทำงานกะคนเก่งอย่างเดียว
คนโง่กว่า มึงไม่เอาเลยใช่ป่ะล่ะ
กุไม่ได้อยากจะคิดแบบอคติหรอกนะ แต่กุรู้สึกมานานแร๊ะ
กุขอโทษที่กุโง่
กุขอโทษที่กุไม่ขยัน ไม่ตั้งใจเรียน ไม่ได้เรียนได้เกรดเยอะเวอร์
กุขอโทษที่กุไม่มีความสามารถพอในการทำงานใดๆร่วมกับพวกมึง
อันที่จริงๆกุไม่สมควรอยู่กลุ่มเดียวกะพวกมึงเลย
พวกมึงเป็นเพื่อนที่ดีมากๆสำหรับเพื่อนทุกคน
แต่กุมาเป็นจุดแย่ๆในกลุ่มนี้ยังไงก็ไม่รู้ว่ะ
แม้แต่เพื่อนใหม่เขายังทำตัวดูกลมกลืนกับเพื่อนในกลุ่มมากกว่ากุเลย
เค้ารุ้อะไรเกี่ยวกับเพื่อนในกลุ่มมากกว่ากุเยอะ
กุยังไม่รู้เรื่องเลยว่าเพื่อนในกลุ่มมีแฟนกันหมดแล้วตั้งแต่เมื่อไร
กุยังไม่รู้เรื่องเลยว่าผู้ชายเหล่านั้นเป็นใครมาจากไหน ชื่ออะไรกันบ้าง
หลายคนบอก ว่ากุไม่เข้าหาเพื่อนในกลุ่มเอง
แต่วันที่กุพยายามเข้าไปหา ... วันที่กุพยายามเอาเรื่องของกุไปปรึกษา
กุก็รู้สึกว่ามันไม่มีฟีตแบ็กอะไรตอบกลับมา
ไม่มีปฏิกิริยาตอบรับทั้งเชิงเห็นด้วยและปฏิเสธ
ไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลยสักอย่าง ...
ผิดกะเพื่อนนอกกลุ่ม ที่เค้ารู้ถึงความเป็นตัวกุทุกอย่าง
ที่เค้ารู้ว่าสันดานของกุเป็นยังไง
ที่เค้ารู้ว่ากุชอบใคร บ้าใคร คลั่งไคล้อะไรขนาดไหน
เค้ารู้ดีมากกว่าเพื่อนในกลุ่มกุซะอีก !!!
กุไม่โทษที่เพื่อนกุเป็นแบบนี้
กุโทษตัวกุเองซะมากกว่า ... ยิ่งอยู่ด้วยกัน กุยิ่งรู้สึกแย่
กุไม่มีอะไรเหมือนที่เพื่อนๆมี
กุใช้ชีวิตไปตามอารมณ์ของกุ กุอยากทำอะไรกุก็ทำ
กุไม่ได้สวย ไม่ได้น่ารัก ไม่ได้เรียนเก่ง
ไม่ได้หุ่นดี ไม่ได้มีแฟน อย่างที่เพื่อนๆมี
แล้วกุก็ยังเป็นคนที่อ้วนที่สุด เตี้ยที่สุด โง่ที่สุดในกลุ่มอีกต่างหาก
อะไรแย่ๆมันอยู่ที่กุหมดเลยว่ะ
เพราะอย่างนี้นี่ไงกุถึงไม่มีแฟน ...
แม้แต่คนที่กุรอเค้ามาตลอด เค้าก็ยังไม่เคยนึกถึงกุเลย
เค้าเหมือนจะโอเคกับกุ แต่จริงๆแล้ว กุก็ไกลสำหรับเค้าอยู่ดี
กุเบื่อกับคำพูดซ้ำๆเดิมๆของเค้า
คำที่บอกกุเสมอๆว่ายังลืมแฟนเก่าไม่ได้
แล้วก็มานั่งบ่น นั่งร้องไห้กับกุตลอด ...
ไม่ได้ใช่ว่ากุฟังไม่ได้หรอกนะ ... จริงๆก็ไม่อยากฟังแหละ
แต่แบบ ไม่เบื่อบ้างเหรอ กับอาการเดิมๆที่ตัวเองเป็น
บางทีที่กุชอบมึงมากๆ กุยังเซ็งตัวเองเลย
กุถึงมีพี่ๆไอดอลเป็นที่ยึดเหนี่ยวให้กุไง
เพราะเค้าจะเป็นคนที่ทำให้กุเบี่ยงเบนความสนใจ
ทำให้กุแฮปปี้ได้ ดีกว่ามานั่งเป็นทุกข์กับเรื่องของนายคนเดิม
แล้วทำไมเราถึงต้องชอบหลายคน ?
เพราะแต่ละคนไม่ได้มีเวลาให้กุตลอดเวลา
ถ้าวันนึงกุเศร้า ก็น่าจะมีใครสักคนที่นั่งคุยกับกุได้
ทำให้กุรู้สึกสบายใจได้ ...
อย่าว่าแต่พี่ๆไอดอลเลย
เอาแค่รุ่นพี่ พี่แบล์ว พี่กล้วย หรือพี่ปี4คนอื่นๆ
ที่กุคุยด้วยแล้วรู้สึกสนิทใจ ...
กุคิดว่าเค้ายังเข้าใจกุมากกว่าที่เพื่อนเข้าใจกุเลย
เบื่อเหมือนกันแหละวะ ...
เมื่อคืนหมีน้อยก็มานั่งร้องไห้กะกุอีกแร๊ะ
ตอนแรกมาชวนกุไปเที่ยว แต่กุมีนัดกะเชน กะพี่ต้าไว้
แล้วแม่งเพิ่งจะมาบอกว่าไปตอนเช้า
ตอนเช้ากุว่างเหอะ ก็ไม่พูดว่าไปเช้า
พอกุบอกว่าว่าง ไปได้ แม่งก็ไม่ไปแล้ว
เซ็งเหมือนกันว่ะ กลับไปกลับมา กุเบื่อเหอะ -*-
ต่อไปไม่ต้องมาชวนกุไปไหนเลยแม่ง !!!
กุจะพยายามต่อไปนะ ...
เพื่อไม่ให้อะไรหลายๆอย่างมันบานปลาย
บางทีกุคิดเอง บ่นเอง แล้วมันก็จบไป
เพราะกุไม่อยากมีปัญหา
มันไม่มีปัญหาแล้ว กุก็ไม่อยากจะสร้างปัญหา
กุขอบใจ "ต๋อม" ที่โทรมาถามกุว่ากุเป็นยังไง
แต่กุไม่อยากจะทำให้มันมีปัญหาเอง
กุเคยบ่นๆให้ "นุช" ฟังบ้าง
แต่รอบนี้นุชก็คงไม่อยู่ให้กุได้บ่นอีกแล้ว
ปีหน้ากุไม่มีพี่แบล์วอยู่เป็นเพื่อนแล้วด้วยสิวะ
พี่กล้วยก็คงไม่มีเวลาให้กุเท่าไร เพราะทำแต่งาน
จะไปหวังอะไรกะพี่เล็ก พี่ต้า ... ไอ้หมีอีกล่ะ
ขอบคุณ มั้น ดอน เบลล์ ส้ม นัทด้วยล่ะกัน
ที่เป็นคนพูดคุย รับฟัง และเข้าใจกุ
จะมีอีกคนก็คงจะเป็นเปา ที่อยู่ม. ก็ไม่ค่อยสนิทกันเท่าไร
แต่คุยเอ็มกันทีไร เปาก็อยุ่รับฟังตลอด ...
หรือเป็นเพราะเพื่อนในกลุ่มกุไม่มีใครเล่นเอ็มเลยวะ ??
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
>> เรื่องดีๆ <<
เรื่องดีๆมันก็มีอยู่ตรงที่ว่า เพิ่งจะรู้จักกับพี่ต้าได้แค่6วัน
ตั้งแต่เมื่อวันจันทร์ถึงวันนี้ (วันเสาร์)
แต่รู้สึกเหมือนกับว่าสนิทกันมาเป็นปีๆแล้วว่ะ ^^"
จริงอยู่ว่า ถึงจะแอบชอบเค้ามาครึ่งปีแล้วก็เหอะ
แต่ถ้าได้คุยกันจริงๆจังๆก็ตอนนี้แหละ
ตั้งแต่วันจันทร์ที่ผ่านมา รู้สึกดีมากๆกับพี่คนนี้
และก็เพราะไอ่ความรู้สึกดีๆที่มันมากขึ้นๆนี่แหละ
มันก็เลยทำให้เรารู้ว่า เดี๋ยวต่อไปมันจะเป็นยังไง
เมื่อคืนก็พูดกับพี่ต้าแล้วนะ
ว่าอยู่ด้วยกันไปจนรับปริญญาพร้อมกันเลยนะ
แต่บีมก็ไม่รู้ว่ามันจะเป็นแบบนั้นหรือเปล่า
เพราะบีมอาจจะซิ่วไปก่อนก็ได้ -*- แต่คงจะเป็นไปได้ยาก
แต่ก็ไม่แน่ล่ะ ตอนนี้อะไรหลายๆอย่างมันยิ่งทำให้เราเบื่อๆ
ภาษาอังกฤษแม่งก็ยากขึ้นทุกวันๆ
เรียนๆมายังไม่เคยได้เอกะภาษาอังกฤษสักกะตัว -*-
แถมมามีปัญหาเรื่องเพื่อน แล้วก็มีข่าวว่าอ. บางคนจับจ้องกุอยู่
เลยแบบ อะไรกะกุนักหนาวะ !!!
งานกุก็ทำส่ง เรียนกุก็มา ตั้งใจหรือไม่ก็อีกเรื่องนะ
แต่กุก็เข้าเรียน ส่งงานครบ มาสอบ
แล้วจะมาจับจ้องกุหาอะไร ??
ยังไงก็มีปริญญาของรามคำแหงรออยู่อีกที่
และเป็นคณะที่กุอยากเรียนอยู่แล้วด้วย
กุจะไปก็ไปได้ เพราะกุมีที่ไปแล้ว
แต่ที่กุไม่ไป ... เพราะพี่โค้ช พี่ต้า พี่เล็ก
ไม่งั้นกุซิ่วไปล่ะ ไปพร้อมพี่โอห์มจบเลย ...
เบื่อเต็มทนกะศิลปศาสตร์ เบื่อกับการถูกเอารัดเอาเปรียบ
กุไม่ชอบอยู่ในที่ๆทำให้กุรู้สึกอึดอัดใจ ที่ๆกุไม่ชอบใจ
แต่กุก็รักมหาลัยนี้นะ กุรักเจ้าฟ้า ... กุรักศิลปศาสตร์
แต่คนร่วมคณะหลายๆคน โดยเฉพาะใน2/1 เหี้ยเกิน !!
เงินค่าหนังสือ อาจารย์จ่ายให้มัน มันยังติดอ่ะ คิดดู !!
กุว่ามันผิดเรื่องแล้วว่ะ
หมวดนี้กุจะอัพแต่เรื่องดีๆใช่ป่ะ ??
ว่ากันต่อๆๆ พี่ต้าๆ ถึงไหนแล้ว อ๋อ เออ ...
ก็ไม่ทำไมหรอก ตั้งแต่รู้จักพี่ต้ามา6วันเนี้ย
เค้าก็เป็นพี่ที่ดีๆๆๆ น่ารักมากๆๆคนนึงเลย
คือคนเนี้ยเราชอบที่หน้าตาเป็นหลักอยู่แล้ว แบบว่าสเป็คเลย
แล้วพี่เค้าก็คุยเก่งๆๆ เราก็คุยเก่งๆๆ ก็คือเม้าส์ๆๆๆ
หลังจากที่คุยๆกันแล้ว พอจะรู้จักเค้าแล้ว
เราว่าเค้าเป็นคนสู้ชีวิตมากๆเลย
เราคิดว่าพี่เค้าต้องผ่านอะไรมาเยอะแยะมากมาย
และจะต้องเจอกับอะไรแย่ๆมามาก
แต่เค้าก็ยังสู้มาได้จนถึงทุกๆวันนี้ และจะยังคงสู้ต่อไป
หลายๆอย่างที่เราสามารถรู้มาได้เองอ่ะ
บางสิ่งบางอย่าง พี่เค้าก็ไม่ต่างจากตัวเราสักเท่าไร
ทำยังไงเราถึงจะเป็นได้แบบเค้านะ ...
ในเมื่อเค้าก็เป็น idol ของเรา เราก็จะมีเค้าเป็นตัวอย่างที่ดี
ก็ถือว่าโชคดีที่วันนี้ได้รู้จักกับพี่คนนี้
คนที่เราไม่เคยคิดจะเข้าไปทำความรู้จัก ไปคุย ไปทักทาย
คนที่เคยสัมผัสได้แค่เพียงสายตา ...
วันนึงที่นั่งคุยกันแล้วพี่เค้าเปิดแคมให้ดู ...
ไม่อยากจะเชื่อเลยอ่ะ ว่าคนที่เราคุยอยู่ ก็คือเค้า ...
คืนที่คุยโทรศัพท์กัน หรือเช้าที่เราต้องโทรไปปลุกให้เค้ามาเรียน
เมื่อวานนี้ก็โทรไปปลุก คิดว่าจะไม่ตื่นซะแร๊ะ
ก็ถามแล้วนะว่าจะมาเรียนป่าว คำตอบคือ "มา"
ตอนบ่ายๆก็เจอพี่ต้าเดินผ่านแว้บไป แต่คืออยู่ไกลกันอ่า
เราก็คุยกะพี่ปี4อยู่ด้วย พอเดินเลี้ยวมา จะไปหาพี่ต้า
ก็หาไม่เจอแร๊ะ เลยโทรไป พี่อยู่หนาย
พี่ต้าบอก อยู่หอแล้ว ซะงั้นเลย เร็วโคตร
ตอนเย็นก็ไปเซ็นทรัลลาดพร้าว
ไปซื้อของขวัญจับฉลากไปงานมีตแอนด์กรี๊ดของเชน
งานจัดวันพรุ่งนี้ (ก็คือวันนี้)
เราก็เลือกๆราคาตามที่ตกลง ห่อซะดิบดีเลย
แล้วพอเดินออกจากร้านมา ก็คิดอยู่ว่าจะโทรไปหาเชน
แต่เพราะเงินหมดอ่ะ เลยไม่ได้โทร
แล้วก็เกิดเรื่องไม่น่าเชื่อขึ้น !!! 0.0
เชนเดินมาคร้าบ ท่านผู้อ่าน !!! ไอ่บีมนี่จ้องซะ O_O !!
แล้วก็เรียก "เชน" เชนก็ "อ้าว บีม"
แล้วก็คุยกานว่าเพิ่งไปซื้อของขวัญมา เชนก็เห้ย ไม่ต้องห่อ
เดี๋ยวที่พารากอนเค้าจะคิดว่าเป็นระเบิด เค้าไม่ให้เอาเข้า ซะงั้น -*-
เราก็เสียค่าห่อไปตั้ง30บาทอ่านะ แง้ๆๆ
แต่ก็นะ ถ้าไม่ห่อก็คงไม่เจอเชนอ่ะ 555+
แต่ขี้เกียจแกะออก ก็เลยไม่ได้แกะ ก็เก็บของขวัญไว้งั้นอ่ะ
แล้วก็แยกจากเชนมา กลับบ้าน ...
พอมาวันนี้ก็ไปมีตแอนด์กรี๊ดกะเชนก่อนตอนบ่ายโมง
ตอนแรกเดินหาใครไม่เจอเลย ไม่มีเบอร์แฟนคลับเชนด้วย
จะมีก็แต่เจ้าแอม น้องก็ดันไม่มาอีก -*- ก็เลยโทรไปหาเชน
เชนก็บอก อยู่ตรงนี้ๆๆ เราก็เดินหา จนเห็นคนเค้ามุงๆกัน
ก็เลย เจอแร๊ะ เราก็เข้าไปคุยๆด้วย
แล้วก็จับฉลากกัน ของเราเบอร์1เลยอ่ะ
แต่คนจับคนแรกคือเชนไง เชนดันจับมาได้เบอร์1
เรานี่แบบ O_O !! เว๊งงง ของๆเรามันหวานแหววอ่ะ
มันเป็นลายคิตตี้ แล้วตอนที่ซื้อก็คิดแค่ว่า
ของที่ดูเข้ากะผู้หญิงๆหน่อยก็ดี เพราะผู้ชายก็มีแค่เชน
ก็คิดอยู่แล้วว่ามันเป็นไปได้ยากที่เชนจะจับได้ของเรา
แล้วก็ดั๊น ได้ของเราจริงๆ แล้วเชนก็เห็นเราถือตั้งแต่เมื่อวานแร๊ะ
แล้วเราก็จับต่อ ได้ของน้องนัท เป็นกรอบรูป มีหมีติดอยู่ข้างๆ
ทำไมต้องเป็นหมีว้า คิดถึงไอ่หมีน้อยเลยอ่า -*-
ไม่เอาๆไปคิดถึงมันทำไมเนอะๆ
ก็อยู่กะเชน ถ่ายๆรูปเล่นกานสักพัก แล้วเค้าจะไปดูหนังกานต่อ
แต่บีมไม่ดูอ่า ก็เลยแยกกะเชนตรงนั้น
ก็ไปหาพี่ต้าที่มาบุณครอง ซื้อร็อตติบอยไปฝากด้วย
พอไปถึงก็เอาให้ แล้วก็เอายาที่พี่ต้าฝากซื้อไปให้ด้วย
พี่ต้าบอกวันนี้มีขนมเยอะเลย แล้วก็เอาขนมปังมาให้เรากิน
เหมือนเอาขนมมาแลกกันเลย 555+
แล้วเค้าก็มีประกวดcoverกันในsf music อ่า
ก็ได้ดูๆอยู่กับพี่ต้าแว้บไปแว้บมา 555+
แล้วพี่ต้าก็ปอกแอ๊ปเปิ้ลให้กิน อร่อยๆ ^^"
อยู่กะพี่ต้าจนถึง6โมง ก็กลับบ้าน ...
ได้หนังเรื่องนั้นมาแล้ว ๆๆๆ
หนังเรื่องที่เราตามล่าหามานานแสนนาน
หนังที่นางเอกที่น่าร๊ากซ์ของเราแสดง
หมดเงินไปอีก299บาท อ๊ากก โคตรแพงเลย
ก็ได้ดูสักทีนะ ดูแล้วนั่งขำก๊ากเลย อิอิ
จริงๆมันไม่ใช่หนังตลกนะแต่เราดูแล้วตลกอ่ะ
พรุ่งนี้ก็มีคิวต้องไปลงทะเบียนเรียนราม
ปี1เทอม2แล้วเว้ยๆๆ ตั้งใจๆๆ จะเรียนให้จบให้ได้เลย
สุดท้าย ... พี่ต้าอย่างอลน้องเลยน้า น้องขอโทษน้า
ก็เค้าอยากรู้นี่นา ทำไงได้อ่า -*- แต่พี่ก็น่ารักมากๆเลยน้า
ไม่ว่ายังไงก็เข้าใจพี่คนนี้เสมอนะ ... ใครไม่เข้าใจ แต่เราเข้าใจ
ก็ไม่มีอะไรให้นอกจากกำลังใจ และความรู้สึกดีๆนะ
ขอบคุณสำหรับ6วันที่ผ่านมา ที่มีเรื่องราวดีๆเกิดขึ้น ^^
ปิดท้ายด้วยรูปคู่เชน อิอิ
