2007/Jan/01

ในวันสิ้นปีเก่า ...
ก่อนปีใหม่เพื่อนๆไปไหน ทำอะไรกันมาบ้าง ??
แวะมาเล่าสู่กันฟังในคอมเมนต์ได้เลยน้า ...
ส่วนเราก็มีเรื่องมาเม้าส์ตามแบบฉบับเช่นเดิม

เรื่องมันมีอยู่ว่า ...
เช้าวันสิ้นปีเก่า เราตื่นมาด้วยจิตใต้สำนึกที่บอกว่า
"วันนี้เรามีนัดกับพี่โอห์มนะ" แค่นั้นมันก็สะดุ้งขึ้นมาทันที
ที่ว่ามีนัด ก็ต้องขอเล่าย้อนก่อนนิดนึงว่า ...
เมื่อวานเราตั้งใจว่าวันนี้เราจะไปเซ็นทรัลเวิลด์
เพราะว่าอยากจะไปร้าน Arsenal Shop ที่เพิ่งเปิดใหม่
ยังไม่มีโอกาสได้ไปเลย แล้วก็กะจะไปสมัคร
เป็นพนักงาน part time ขายของที่ร้านนั้นด้วย
เพราะว่าร้านนั้นก็เป็นร้านที่ขายของที่เราชอบอ่ะ
อยู่กับสิ่งที่เรารักมันก็ต้องhappy จริงม๊ะ ??
แล้วพี่โค้ชก็ทำงานที่นั่นด้วย ก็กะว่าจะแวะไปหา
แล้วเผอิญว่า พี่โอห์มมาบอกว่าที่RSโทรมา
บอกให้พี่โอห์มกับพี่แอมป์ไปเล่นMVอ่ะ
ซึ่งก็ต้องถ่ายตอนที่เนโกะจัมพ์เล่นคอนเสิร์ตตอนที่countdown
จากตอนแรกที่ลังเลอยู่ว่าจะไปดี ไม่ไปดีว้า ...
กุไม่คิดมากแร๊ะ ตัดสินใจไปเลยทันที 555+

วันนี้ก็ชิลๆอยู่หน้าคอมตั้งนานกว่าจะออกจากบ้าน
พี่โอห์มบอกว่ารถตู้RSมารับพี่โอห์ม พี่แอมป์ที่บ้านตอนบ่าย3
บีมก็เลยออกจากบ้านตอนบ่าย3เหมือนกัน
ไฮโซนะเนี่ย รถตู้ที่ค่ายมารับถึงบ้านเลย ดูอลังการเวอร์
แบบว่าภูมิใจยังไงก็ไม่รู้ที่เราดันพี่เค้าจนได้เล่นMV หิหิ
มันเป็นสัญญาข้อนึงที่เคยบอกพี่โอห์มเอาไว้ ... แล้วเราก็ทำได้ วู้ๆ ^^

ไปถึงเซ็นทรัลเวิลด์ตอน4โมงกว่าๆ ก็เข้าไปที่Arsenal Shop
มีแต่เสื้อผ้า เสื้อผ้า และเสื้อผ้า แพงว่ะ -*-
ของเบิร์กแคมป์ไม่มีเลย เลยไม่ได้ควักตังค์ซื้ออะไร
แต่ก็ขลุกอยู่ในร้าน ยืนดูวีดีโอที่เค้าเปิดฉายอยู่
อย่างมันอ่ะ เป็นภาพการทำประตูของนักเตะปืน ปีก่อนๆ
คิดถึงตอนช่วงนั้นที่เรามาดูบอล มาเชียร์อาร์เซนอลใหม่ๆ
นักเตะชุดนั้นเป็นความทรงจำที่ดีที่สุดแร๊ะ ^^"

แล้วพอ5โมงกว่าๆก็โทรไปหาพี่โอห์ม
พี่โอห์มบอกว่า "พี่อยู่ชั้นใต้ดิน ตรงที่มีป้ายอาร์เอสกะช่อง3"
ไอ่บีมก็ไปเดินหา ตอนแรกก็ออกไปเดินหาข้างนอก ตรงลานอ่ะ
แว้บมานึกได้ว่าชั้นใต้ดินนี่มันต้องลงไปข้างล่างแล้วออกไปลานจอดรถนี่หว่า
ก็เลยลองไปตามสันชาตญาณแห่งความคุ้นเคย ...

ไปถึงที่ๆมีห้องกั้นๆ แล้วก็บอดี้การ์ดเต็มเลย
เราก็ไปยืนเกาะรั้วที่เค้ากั้นไว้ ที่ๆแฟนคลับมาดักรอศิลปิน
แล้วตอนนั้นเค้ากำลังซาวเช็คกันอยู่
เราก็ไม่ได้สนใจอะไรเพราะอารมณ์คือหาพี่โอห์มพี่แอมป์
แต่ตอนที่กำลังยืนเกาะรั้วอยู่ก็หันไปเจอบุคคลหนึ่งซึ่งเคยคุ้นเคยกันดี
แค่นั้นแหละอิบีมแทบคลั่ง !! "พี่แดน ดีทูบี"
เราก็เรียกตามที่เคยติดปากว่า "เฮียแดน" พร้อมกับไหว้เฮียทันที
เฮียรับไหว้ ยิ้มหวานๆ แล้วถามว่า "อ้าว เป็นไงบ้างเนี่ย"
พูดอะไรไม่ออกนอกจากยิ้ม น่ารักว่ะ ^^"
แล้วเฮียก็เดินเข้าไปข้างใน ... ไอ่บีมเลยโทรไปกรี๊ดกะพี่โอห์ม
แล้วก็ได้รู้ว่าพี่โอห์มกับพี่แอมป์อยู่ข้างในห้องแต่งตัว
อยู่ในที่ๆศิลปินเค้าอยู่กันทั้งหมดเลย
อารมณ์ประมาณว่า "พี่โอห์มเป็นศิลปินไปแล้ว !!!" 0.0

ทีนี้ก็เดินขึ้นไป SF world ไปหาพี่โค้ช
เห็นพี่แกบอกว่าจะเลิกงานตอน6โมงเย็น
เราก็รอไปสิ หิวก็หิวก็เลยซื้อป๊อบคอร์นมากิน เยอะมากอ่ะ -*-
ก็กินรอพี่โค้ชไป ... เจอพี่ฟิล์มเดินมากะAR
คนมองกันเป็นแถบเลยอ่ะ แต่เราไม่ได้อะไรกะพี่ฟิล์มอ่ะ เฉยๆ
ถ้าเป็นพี่แดนนี่กุกระโดดเข้าใส่เลย 555
ยืนรอพี่โค้ชจน6โมงครึ่งแล้วก็ยังไม่มีวี่แววว่าพี่แกจะออกมา
ใจนึงก็ห่วงคนข้างล่าง ... พี่โอห์มจะทำอะไรอยู่ว้า
แต่ก็คิดแหละว่าของพี่โอห์มเนี่ยอีกนานแน่ๆ
กว่าเนโกะจัมพ์จะร้องเพลง คงอีกสักพักกว่างานจะเริ่ม

แล้วอยู่ๆเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น ชื่อที่ปรากฏที่จอก็คือ "แม่"
แม่ถามว่าอยู่ที่ไหน บีมก็บอกว่าเซ็นทรัลเวิลด์
แม่ก็ถามว่าเซ็นทรัลเวิลด์นี่มันอยู่แถวไหน ...
แล้วแม่ก็บอกว่าตอนนี้มีระเบิดที่อนุเสาวรีย์กะแถวคลองเตย
เราก็บอกว่าเราไม่ได้อยู่สองที่นั้นอ่ะ แต่แม่ก็บอกให้รีบกลับบ้าน
ไม่รู้จะทำยังไงก็เลยโทรไปบอกพี่โอห์ม
แล้วก็ตัดสินใจว่าลงไปหาพี่โอห์มดีกว่า ...
เราอาจจะสวนกับพี่โค้ชไปแล้วก็ได้

แล้วก็ลงมาข้างล่าง เดินมาตามทางเดิม แต่หลงทางว่ะ -*-
กว่าจะกลับมาเจอทางเก่า ก็นะ เดินมาเกาะรั้ว
เจอเจ้าเนยกะเจ้าแจม สองเหมียวน้อยพอดีเลย
ก็เลยเรียกน้องเอาป๊อบคอร์นให้ บอกว่าเอาไปกินกันนะ4คน
((โอห์ม แอมป์ เนย แจม))
แล้วแจมก็เอาเข้าไปให้พี่ๆ แล้วก็ออกมาอีกที
เนยบอกว่ากำลังจะถ่ายMV เราก็งงๆ ถ่ายอะไรยังไง ตรงไหน??
แล้วเค้าก็ให้เนยแจมมาถ่ายรูป มาแจกลายเซ็น
แล้วก็มีคนเอาดอกไม้มาให้ ... แล้วเค้าก็บอกให้ไปเดินมาใหม่
แล้วให้ส่งดอกไม้ให้ใหม่ ... อะไรกันหว่า ??
พอหันไปดูคนถือดอกไม้ อ้าวเห้ย 0.0 พี่โอห์ม พี่แอมป์ ซะงั้นเลย
ยืนอยู่ด้วยกันแค่เนี้ย มองไม่เห็น 555+ ตายกุ -*-

แล้วเราก็โฉบไปทักพี่ชายทั้งสอง อิอิ
พี่แอมป์ถาม "ไปเชียร์บอลมาเหรอ" 555+
วันนี้เราใส่เสื้อฟุตบอลมาอ่ะ เสื้ออาร์เซนอล ^^"
เซ็งว่ะมะคืนแพ้ แม่งๆๆๆๆ T________T
พอถ่ายเสร็จ ทีมงานก็พาพี่โอห์มพี่แอมป์ไปหน้าเวที
อิบีมตามไปไม่ทัน หาไม่เจอ ... แล้วแม่ก็โทรเข้ามาอีกรอบ
ถามว่าอยู่ไหนแล้ว เมื่อไรจะถึงบ้าน ...
บีมนี่แบบ .. ยังไม่อยากกลับอ่ะ
คือเราคิดว่ามันคงจะไม่มีอะไรรุนแรง มันอาจจะแค่ขู่
มันอาจจะมาไม่ถึงที่นี่ ... เพราะไม่มีรายงานข่าวว่าเซ็นทรัลเวิลด์จะโดน
แต่พอกลับมาคิดในความเป็นจริง เราว่าที่นี่มันงานใหญ่สุดเลย
มันมีโอกาสสูงที่จะมีคนมาวางระเบิด
แต่เราก็คิดว่าเจ้าหน้าที่เค้าก็น่าจะรู้และตรวจตรากันดีอยู่แล้ว
ก็คิดว่าคงไม่มีอะไรหรอก ...
แต่อีกใจก็กลัวว่าแม่จะเป็นห่วงว่าลูกยังไม่กลับบ้าน
สุดท้ายก็เลยตัดสินใจส่งข้อความไปบอกว่า

"ถึงหอเพื่อนแล้วนะ ปลอดภัยแล้ว ไม่ต้องเป็นห่วง"

แล้วก็โทรไปหาพี่มิ้นท์ ถามพี่มิ้นท์ว่าพี่ต้าทำงานอยู่เปล่า
เพราะพี่ต้าก็เป็นดีเจอยู่มาบุณครองเราก็อยู่ไม่ห่างกัน
เป็นห่วงพี่ต้าด้วยๆๆ หิหิ แต่มาบุณครองมันไม่มีอะไรง่ะ
พอคุยเสร็จก็เดินมาตรงหน้าทีวีจอยักษ์
เนโกะจัมพ์มาร้องเพลงเป็นวงแรก ... เราก็โล่งใจไปอีกเปราะ
เพราะได้ยินพี่ทีมงานบอกว่าเดี๋ยวถ่ายตอนดูคอนเสิร์ตเสร็จก็เสร็จแล้ว
คิดว่าเดี๋ยวพี่โอห์มพี่แอมป์ทำงานเสร็จ กลับบ้าน เราก็คงจะกลับเลย
ไปเค้าดาวน์ที่บ้านพร้อมกับครอบครัว ^^"

พอ2เหมียวร้องจบ3เพลงเราก็วิ่งไปชั้นใต้ดินต่อ
ต้องกระโดดปีนข้ามรั้ว เพราะถ้าจะให้วิ่งเข้าออกตามประตูคงหอบแดก
แค่นี้ก็จะแย่อยู่แล้วอ่า -*- ก็ไปดักตรงลานจอดรถที่เดิม
เห็นผู้ชายคนนึงเดินผ่านมา ... หน้าคุ้นๆวุ๊ย
เฮ้ย "พี่โดม แบ็ควนิลลา" นี่หว่า !! วิ่งสิคับ วิ่งเลย
เรียก "พี่โดม" พี่โดมหันมา เราก็หวัดดี จำได้ป่าวอ่ะ
พี่โดมบอก "คุ้นๆอ่ะ" ซะงั้นเลยอ่ะพี่โดม -*-
เลยบอกว่าบีมนะ ที่เอาเค้กไปให้ที่จตุจักรตอนนั้น ...
พี่โดมก็อ๋อๆ เป็นไง มาทำอะไรเนี่ย ... แป่ว ถามแปลกๆเนอะ
แต่เข้าใจfeelคนไม่เจอหน้ากันนานแล้วก็มาเจอกันอ่ะ
มันเหมือนคำถามตามมารยาทว่ะ 555+
ก็บอกไปว่า พี่เค้าได้มาเล่นเอ็มวีให้เนโกะจัมพ์อ่ะ
ก็คุยๆกันแป๊บนึงแล้วก็ขอถ่ายรูปมารูปนึง
พี่โดมน่ารักขึ้นเยอะ ไม่เจอกันนานมาก กี่เดือนวะ ??
จริงๆไม่ได้ตามอ่ะ แค่คุยกันชิลๆพอรู้จัก เจอหน้าก็ทักได้ 555+
แต่พี่โดมน่ารักมากๆๆๆ ^____^

พอเสร็จก็เดินกลับมาเจอพี่โอห์มพี่แอมป์พอดี
ก็เลยไปวุ่นวายแถวๆนั้น พี่แอมป์ถาม "เข้ามาได้ไงเนี่ย"
เราก็ไม่เห็นเค้าจะกันอะไรมากมายเลยนี่หว่า ตรูเดินแบบชิลมาก
จะไปไหนก็ไป ศิลปินเดินมาก็เดินตามตูดไปหา ก็ไม่เห็นใครว่าอะไร
แล้วก็เอากล้องพี่โอห์มมาถ่ายเล่น จนมีกองทัพนักข่าวมากันตรึม
เราก็ตกใจ มาทำไรกันวะ คิดว่ามาตรวจระเบิด
แล้วทีนี้ก็เห็นพวกขบวนรถ ก็คิดว่าคนใหญ่คนโตเค้ามาเปิดงาน
ก็ไม่ได้สนใจอะไรอ่า ... พี่โอห์มพี่แอมป์ก็บอกว่าจะไปเดินเล่นกันต่อ
เราก็อ่าว ยังไม่กลับเหรอ สถานการณ์ไม่ดีน้าเนี่ย -*-

ก็เดินออกมาข้างนอกกัน ... เค้าก็เริ่มจะปล่อยให้คนกลับกันล่ะ
ห้างก็ปิดแล้วด้วย เค้าก็บอกให้เดินออกทางนี้ๆ
ทีนี้ทางบ้านพี่โอห์มพี่แอมป์เริ่มโทรหา ...
เราก็บอกว่ากลับบ้านเหอะ คือคุณแม่เค้าก็เป็นห่วง
แต่อารมณ์ว่าพี่โอห์มอยากเที่ยวต่อ พี่แอมป์ก็อยากเที่ยวต่อ
เราก็อยากเที่ยวต่อนะแต่ตอนนั้นมันกลัวเว้ยย -*-
ก็เลยเดินวนๆกันอยู่รอบๆนั้นแหละ พอดีตอนนั้นคนเริ่มน้อยๆแล้ว
กว่าจะตกลงกันได้ว่าจะกลับบ้านนะ นานอยู่ -*-
แต่เหมือนกับว่าเดินไปก็ถ่ายรูปไป กว่าจะได้กลับอ่ะ
ไปถ่ายอยู่ตรงต้นคริสต์มาสต้นนึง นานมาก
แล้วมันจะมีของเล่น หรืออะไรเนี่ยแหละเรียกไม่ถูกวุ๊ย
มันมีมุมให้ถ่ายรูปเยอะแยะอ่ะ พี่โอห์มก็ถ่ายๆ
เราก็เป็นตากล้องเหมือนเดิม ให้เค้าถ่ายคู่กัน
แล้วก็มาสลับกันถ่ายมั่ง ... ตอนนั้นพี่แอมป์ทำหน้าอย่างเซ็งอ่ะ
บีมเลยบอก "พี่แอมป์คึกหน่อยดิ วันนี้พี่แอมป์ไม่คึกเลย"
พี่แอมป์ก็บอกว่าเซ็งอ่ะ โหยเราก็เซ็งเหอะ
แต่ถ้าทุกคนพากันเซ็งมันก็ไม่สนุกจิ ใช่ม๊ะ?
ดีว่าพี่โอห์มยังคึกอยู่ ถ่ายเอาๆๆ เราก็บ้ากล้องไปด้วย 555+

พอสักพักพี่โอห์มก็หลบไปคุยโทรศัพท์ เราก็เอากล้องมาถ่ายๆอยู่
ก็เห็นพี่แอมป์ที่แยกตัวไปยืนอีกมุม มีสาวๆเดินมาคุยด้วย
ก็เลยแอบไปฟังว่าคุยไรกันวะ ((ออกแนวเสือกไง -*-))
ได้ยินพี่แอมป์ตอบว่า "มาถ่ายเอ็มวีคับ" ก็เลยอ๋อ เค้าคงจะเห็น
ตอนที่พี่โอห์มพี่แอมป์ไปถ่ายเอ็มวีอยู่ล่ะมั๊ง คงคิดว่าดาราหรือไง
แล้วเค้าก็ขอถ่ายคู่พี่แอมป์ทีละคนๆ ตรูก็เลยปาปารัสซี่ หิหิ ^^"
แล้วก็ไปบอกพี่โอห์มว่าพี่แอมป์มีคนมาขอถ่ายรูปอ่ะ
พี่โอห์มเลยเดินมาโฉบ1ครั้งแล้วก็แว้บไป
ตอนนั้นก็คุยโทรศัพท์อยู่ด้วยอ่ะนะ น้องๆพวกนั้นเค้าก็ถามพี่แอมป์ว่า
"เป็นฝาแฝดเหรอคะ" พี่แอมป์ตอบ "คับ"
แล้วเค้าก็เรียกพี่โอห์มมาถ่ายด้วย ...
พอเค้าไปกันแล้ว พี่แอมป์ถึงจะยิ้มออก
โห้ยย ต้องใช้สาวๆล่อใช่ป่ะนิ -*- ไม่ค่อยเล๊ยยย !! แต่ละคน -*-

แล้วทีนี้ก็มีคนขึ้นมาประกาศบนเวทีว่าให้กลับบ้าน ยกเลิกงานเลี้ยงทั้งหมด
ก็เลยอพยพกลับก่อน แต่ก่อนจะกลับ คิดเหรอว่าจะไปกันง่ายๆ
เดินไปถ่ายไป ชิลกันมากมายอ่ะ พี่โอห์มถาม "บีมรีบกลับหรือเปล่า"
บีมไม่รีบหรอก บอกแม่แล้ว (โกหกไง) แต่เค้าก็ไม่โทรมาแล้ว
แต่เหมือนแม่พี่ๆอ่ะจะยังโทรตามอยู่นะ -*-
ยังไงก็รีบๆหน่อยเหอะ ใช่ว่าบีมอยากจะกลับอยู่หรอก
ตอนนั้น3ทุ่ม อีก3ชั่วโมงก็จะข้ามวันแร๊ะ
แทนที่เราจะได้อยู่ด้วยกัน เค้าดาวน์ด้วยกัน
แต่ถึงยังไงซะบีมก็ไม่อยากจะอยู่กับพี่ๆเป็นคืนสุดท้ายแล้วตายพร้อมกันอ่ะ -*-

แต่ก็อดเคืองไม่ได้เหมือนกันนะ
ปกติแล้วบีมไม่เคยมาเที่ยวเค้าดาวน์เลย เค้าจัดกันมาตั้งแต่ปี2000อ่ะ
เพิ่งจะมาปีเนี้ยปีแรกเลย แล้วก็ได้มากับรุ่นพี่ที่ปลื้มมากมายก่ายกอง
แบบอยู่กับสองหนุ่มสุดฮอตของมหาลัย ที่หมายปองของสาวๆ
แล้วดูดิ นี่อะไร ?? แม่ง ทำเสียบรรยากาศหมดเลย !!
มันช่างน่าเศร้าเสียจริงๆ T_____T

ตอนนั้นก็ภาวนาอยู่เรื่อยๆนะว่าขอให้ที่นี่ปลอดภัย
ขอให้ไม่มีอะไรเกิดขึ้น ขอให้คุณพระคุ้มครองลูก กะพี่ของลูกด้วยเถิด
แล้วก็โทรไปหาเจ้าแจม ... แจมบอกว่าขึ้นรถตู้กลับมาแล้ว
เราก็บอก พี่ยังอยู่ที่นี่อยู่เลยน้องเอ้ย แจมก็บอกให้รีบๆกลับ
แล้วก็ให้แจมคุยกับพี่โอห์มจนวางสายไป ...
สุดท้ายเราก็ไปแยกกันบนบีทีเอส กลับกันคนละทาง

พี่โอห์ม พี่แอมป์ไปทางพระโขนง นั่งรถกลับทางหน้าราม1 เข้าลาดพร้าว
ส่วนเราก็นั่งบีทีเอสไปลงสนามกีฬา ตรงมาบุณครองพอดี
นึกถึงพี่ต้า เพราะรู้ว่าพี่ต้ายังไม่เลิกงาน
ก็เลยโทรไปคุยกะพี่มิ้นท์ แฟนพี่ต้า ... แป๊บนึง ก็ต่อรถกลับบ้าน
โทรไปบอกแม่ว่าจะกลับบ้านแล้วนะ แม่บอก ทำไมไม่นอนหอเพื่อน
เอ่อ -*- พูดมะออก ก็เลยบอกว่าอยากกลับบ้านง่ะ ((จริงๆโกหกไว้ไง))

กลับมาถึงบ้านโดยสวัสดิภาพ โทรไปบอกพี่โอห์มพร้อมกับบ่นอีกชุดเบ้อเร่อ
ทั้งๆที่เราอยากจะรีบๆกลับบ้าน ... แต่พอมาถึงแล้วมันเซ็งจับจิตเลยอ่ะ
แทนที่ตอนนี้เราจะอยู่ด้วยกัน นับถอยหลังด้วยกัน
เค้าดาวน์ปีแรกของกุ เกิดอะไรขึ้นเนี่ย !!!
แม่งหงุดหงิดว่ะ เซ็งแบบ บ้าไปแล้วอ่ะ เป็นบ้าอยู่ใน msn
น้องแจมเข้ามาทัก รายนี้ก็เซ็งหนักพอกัน ไม่เห็นแจมออน ที่ไหนได้
แจมเซ็ตออฟไลน์ไว้อ่ะ แต่น้องก็มาทัก บอกว่าถ้าออนแล้วคุยเยอะ ตอบไม่ทัน 555
ก็งี้แหละน้า เมลศิลปิน นู๋เล่นแจกไปซะทั่ว แต่ก็เอาเถอะ
พยายามคุยๆแหละดีแล้ว มีคนชื่นชอบก็ดีแล้วน้องเอ๊ย

นั่งบ่นกะน้องแจมเป็นชุดเบ้อเร่อเลย แจมก็บ่นมาเป็นชุดเหมือนกัน
แจมบอกว่าตอนที่แจมกับเนยร้องเพลงอยู่อ่ะ เค้ากู้ระเบิดไปได้2จุด
เรานี่แบบ บรึ๋ย 0.0 ตอนนั้นชั้นก็อยู่ น่ากลัวๆ
แล้วแจมก็บอกว่า เนโกะจัมพ์เกือบตาย 555+
ดูเหมือนจะเป็นเรื่องตลก แต่จริงๆไม่ใช่ !! -*-

ใกล้จะเที่ยงคืน ... น้องแจมออฟไลน์ไปอาบน้ำซะงั้น
ถึงเที่ยงคืน เสียงพลุเริ่มดัง ... เราก็วิ่งขึ้นห้องไปหามุมโทรศัพท์
คนแรกที่ตั้งใจว่าจะโทรหาก็คือ ... "พี่บอล บางแก้ว"
โทรไปตอนแรก "เลขหมายที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้" อ่าว -*-
ก็เลยโทรไปหา "พี่โก้ บีมิกซ์" มันดังสองกริ๊งแล้วเข้าข้อความ
พอโทรใหม่ก็เป็นเหมือนเดิม เหอๆ อะไรวะ
ก็เลยโทรไปหาพี่บอลใหม่ คราวนี้ติด พี่บอลรับ
ก็แฮปปี้นิวเยียกัน พี่บอลเหมือนรู้ว่าคนจะโทรเข้ามาเยอะ
แบบคุยๆแล้วรีบวางเลย พอวางปุ๊บ พี่โก้โทรกลับมา ซะงั้นเลย -*-
โทรกลับมาถามว่าใคร ก็เลยได้แฮปกันนิดนึง
ทุกปีพี่โก้จะเป็นคนแรกนะ แต่ความที่เรารู้สึกว่ามันห่างๆกันไป
แล้วเค้าก็ไม่ค่อยมาทำอะไรให้เรามากมาย ก็เลยคิดว่า
"คนที่ควรจะโทรหาเป็นคนแรกต้องเป็นคนที่ไม่เคยทำให้รู้สึกแย่"
ก็เลยเป็นพี่บอลโดยที่ไม่ต้องคิดมาก ...

ต่อจากนั้นก็โทรหาพี่โอห์ม ... ไม่รับครับ -*-
ก็ส่งข้อความไปหาเจ้าชายน้อย แล้วก็โทรหาพี่โอห์มใหม่
ทีนี้ก็คุยกันยาวเลย โทรไปพ่วงน้องเนยมาด้วย
เม้าส์กันจนบีมเงินหมดเลยอ่ะ -*-

แล้วก็มานั่งดูข่าวระเบิดที่เซ็นทรัลเวิลด์
แบบว่าที่ๆระเบิดมันเป็นที่ๆเราเพิ่งเดินผ่านกับพี่โอห์มพี่แอมป์
เมื่อ3ชั่วโมงที่ผ่านมานี่เอง ...
คิดแล้วก็ขนลุก คิดแล้วก็จะร้องไห้
ไม่อยากจะเชื่อมันก็ต้องเชื่ออ่ะ
นี่เรารอดตายกันหวุดหวิดเลยนะเนี่ย !!
ถึงไม่ตายก็มีสิทธิ์ขาขาด บาดเจ็บกันละวะ
แต่โชคดีที่เราปลอดภัยกันทุกคน ... เป็นไงล่ะ พ่อคนไม่อยากกลับ !!!

ถึงตอนนี้เราจะยังเซ็งๆอยู่บ้าง
เพราะเสียดายวันเวลาดีๆที่มันมีมาให้
เหมือนบุญ