2006/Dec/15

รักคนอ่าน ผ่านมาเมนต์ อ่านก่อนเป็นเรื่องที่ดี
มีมารยาท ในไดอารี่ มาเมนต์ทั้งที ต้องมีวินัย
รักคนอ่าน รักคนเมนต์ คนที่เมนต์ จะไปเมนต์ให้
คนไม่อ่าน เมนต์ทำไม เมนต์แล้วได้ อะไรขึ้นมา ??

คำเตือน :: ไดยาวโคตรๆ งดคอมเมนต์ที่ว่า "อัพไดยาวมาก ((จบ))"
แบบนี้ไม่เอา งี่เง่าเกิน รู้เว้ยว่ามันยาว ไม่ต้องมาบอกอีก !!
++++++++++++++++++++++++++++++++++

หายหน้าหายตาไปนาน ((นานป่าวหว่า ??)) เพิ่งจะว่างมาอัพวันนี้
มีเรื่องมากมายที่อยากจะมาระบาย ... ติดตามอ่านกันได้ค่ะ

แนะนำบุคคลอ้างอิงถึงในเรื่องที่จะอัพก่อนนะคะ
พี่โค้ช พี่อู๋ พี่เล็ก พี่โอห์ม พี่ต้า ++ รุ่นพี่ที่เป็น idol ของเรา อยู่ในมหาลัยเรา
พี่แอมป์ ++ น้องชายฝาแฝดของพี่โอห์ม
เนย แจม ++ ศิลปินดูโอ้วงเนโกะจัมพ์
++++++++++++++++++++++++++++++++++

วันอังคาร ... มีเรียนตอนเที่ยง ก็เลยตื่นสายได้
ไปเรียนภาษาไทยตามปกติ ... น่าเบื่อมากมาย
ก็เลยลงมาเดินเล่นข้างล่าง กะว่าจะได้เจอพี่โอห์มไง
แต่ก็ไม่เจอว่ะ -*- คิดถึงมากๆๆ ไม่ได้เจอมาตั้งแต่วันกีฬาสีแล้ว
เจอแต่พี่แอมป์ ก็ไม่ได้ทัก เราก็เลยขึ้นไปเล่นคอม ไปโหวตๆๆๆ
โหวตพี่โอห์ม พี่แอมป์ โครงการเนโกะจัมพ์ตามหาคู่เหมือน
แบบว่าคอมเครื่องไหนว่างนี่ไอ่บีมรีบกระโจนเข้าใส่ทันที
วิ่งโหวตรอบห้องคอมแทบทุกเครื่อง 555
คะแนนโหวตตกไปเป็นที่2แล้ว ก็เลยรีบปั่นๆๆๆๆ
ยังไงวันนี้ก็ต้องไล่ให้ทันอ่านะ ...
พอใกล้หมดคาบก็จะขึ้นไปเรียน ไปเช็คชื่อ ...
เดินลงมาข้างล่างพร้อมไอ่ปอก็เจอพี่โค้ชนั่งอยู่
ไม่ได้คุยกันตั้งนานแล้ว ... ตั้งแต่ที่งอนแกไปวันนั้น
เอาวะทักทายแกหน่อย "พี่โค้ช หวัดดีค่ะ"
ทำไมดูพี่โค้ชไม่ค่อยยิ้มแย้มเลย ทำไมทำหน้าแปลกๆวะ
หรือกุคิดไปเอง ?? เออ มึงคิดไปเองอิบีม !! (- -")

เลิกเรียนก็ตั้งใจว่าจะไปทำงานต่อ
แต่ก็แว้บลงมาใต้ตึกอีกที เพราะพี่โอห์มคงจะเลิกเรียนแล้วเหมือนกัน
แต่ก็3โมงแล้วทำไมพี่โอห์มยังไม่ลงมาสักที
หันไปเห็นพี่โค้ชกำลังลุกออกจากโต๊ะ เห็นโบกมือบ๊ายบายเพื่อนๆ
ไอ่เราก็เห้ย พี่โค้ชจะกลับแล้วเหรอวะ กลับด้วยๆๆ
ก็เลยรีบเดินออกจากมหาลัยไปก่อน
แต่ตอนที่เรากำลังจะเดินออกจากม. ก็เห็นพี่โค้ชหยุดยืนรอใคร
เราก็เลยหยุดมั่ง ก็รู้อยู่แล้วแหละว่าเค้ารอใคร
สักพักสาวผู้นั้นก็เดินมา ... แล้วเค้าก็เดินเคียงข้างกันมา
เราก็รีบวิ่งออกจากม. ไปรอแถวๆป้ายรถเมล์
ทีนี้พอพี่โค้ชกับสาวคนนั้นเดินมา เห็นเค้ารีบวิ่งขึ้นรถเมล์คันนึง
ซึ่งก็เป็นคันเดียวกันกับคันที่เราจะไปเหมือนกัน
เราก็เลยรีบวิ่งขึ้นรถตามไป แล้วก็ไปนั่งข้างหลังเค้า
โดยที่เค้าสองคนก็ไม่เห็นเราเลยสักกะคน
เราก็หลบๆ กลับมุมๆเดิมที่เราเคยอยู่ ...

ตอนนั้นเราก็คิดแค่ว่า ... เราไม่เคยไปไหนกับพี่ชายคนนี้เลย
ทั้งๆที่เราก็รู้จักกันมาปีกว่าๆแล้ว เราก็ชอบเค้ามาเป็นปี
เป็นพี่เป็นน้องกันมาเป็นปี แต่พี่คนนี้ก็ไม่เคยจะไปไหนด้วยเลย
เคยจะได้กลับบ้านด้วยกันครั้งนึงแต่ก็มีเหตุซะอีก
และเป็นวันที่เราต้องร้องไห้หนักมากๆเลย
วันที่พี่ชายจะจีบผู้หญิงคนนี้ ... น้องคนนี้รู้แทบทุกเรื่อง
และน้องคนนี้ก็เอาใจช่วยพี่เสมอมา ...
แต่พอวันนึงที่พี่คบกับคนๆนี้
ตั้งแต่นั้น พี่ก็หายไปจากชีวิตของน้องคนนี้เลย
น้องคนนี้แทบจะไม่รู้อะไรเกี่ยวกับชีวิตพี่เลย
ความไว้ใจที่เคยได้รับ กลับไม่เหลืออะไรเลย ...
พี่เปลี่ยนเบอร์ พี่ก็ไม่ให้ ... หรือเพราะว่าเค้าไม่ไว้ใจเรื่องของเรา ??
ว่าเราเป็นแค่พี่น้องกัน !!
หลายๆครั้งที่เรารู้สึกว่าเธอคนนี้ มองเราแปลกๆ
มองเราแล้วหันไปพูดกับเพื่อนๆ
เราก็เลยไม่รู้ว่าอะไรที่ทำให้มันเปลี่ยนไป ...

ตอนที่นั่งรถอยู่ด้วยกัน เราก็คิดนะ
คิดว่าพี่ชายจะไปทำงาน แล้วเราก็ต้องขึ้นบีทีเอสไปเหมือนกัน
แต่แว้บนึงที่เรานึกขึ้นมาได้ ... เธอคนนี้ก็ต้องกลับบ้านทางนี้เหมือนกันนี่นา
รถเมล์มาจอดที่อนุเสาวรีย์ชัยสมรภูมิ เราก็รอให้เค้าลงไปก่อน
แล้วเราก็เดินลงตามมาห่างๆ ... และก็ดูเค้าทั้งสองคน
แล้วมันก็เป็นไปตามคาด ... เค้าเดินจูงมือกันเพื่อไปขึ้นรถตู้
เราก็เลยรู้ว่าวันนี้พี่เราไม่ไปทำงาน ...
เรากับเค้าก็เลยแยกทางกันแค่นี้ ... เราก็เดินไปขึ้นบีทีเอส
ไปทำงานของเรา หน้าที่ของเราที่จะต้องรับผิดชอบต่อ
ก็ไม่รู้ว่าอีกนานมั๊ยที่พี่ชายเราจะกลับมา ... กลับมาเป็นเหมือนเดิม

กลับมาบ้านก็มานั่งโหวตให้พี่โอห์มต่อ ...
บางทีเราก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันนำ ว่าทำไปเพื่ออะไร
ในเมื่อพี่เค้าก็ไม่ได้ใช้ แต่เราก็หาเรื่องของเราเอง
บางทีเราก็รู้สึกว่าเรากำลังจะผลักให้เค้าห่างจากเราไปไกลกว่าเดิม
ทั้งๆที่มันเป็นแบบนี้ก็ดีอยู่แล้ว ... แต่เราก็เลือกที่จะทำแบบนี้
คงเป็นเพราะครั้งแรกที่เราคุยกับพี่โอห์ม
เราถามพี่โอห์มว่าทำไมพี่โอห์มกับพี่แอมป์ถึงไม่เข้าวงการไปเลย
ทั้งๆที่ ก็หน้าตาดี แล้วก็เคยถ่ายแบบ ถ่ายโฆษณามาแล้ว
และเราก็บอกพี่โอห์มว่า เดี๋ยวเราจะช่วยดันให้นะ
หลังจากนั้นก็ทำบ้าทำบอมาเรื่อยๆ
จนมันเป็นเรื่องก็นี่แหละ พี่โอห์ม พี่แอมป์เข้ารอบ6คู่สุดท้าย
โครงการเนโกะจัมพ์ตามหาคู่เหมือน
คัดเหลือ1คู่สุดท้ายไปมีตแอนด์กรี๊ดกับเนโกะจัมพ์
ที่เราอยากให้พี่เค้าได้ไป เพราะอยากให้เค้าได้เจอสื่อมวลชน
ยังไงมันก็ต้องมีบ้างแหละ คนที่ชอบๆพี่เราอ่ะ
เผื่อว่ามันจะมีผลอะไรตามมาบ้าง ...

พี่โอห์มก็เป็นรุ่นพี่คนนึงที่เราชอบ
เป็นพี่ที่น่ารักคนนึงที่กำลังสนิทกันมากขึ้น ...
เราก็ไม่อยากจะคิดหรอกว่า วันนึงพี่เค้าจะเป็นแบบพี่โค้ชหรือเปล่า
หากคนเรามันจะมีสักเรื่องที่ทำให้เราสนิทกัน
มันก็ต้องมีสักเรื่องที่ทำให้เราต้องห่างกัน เหมือนกันแหละ
แล้วเทอมนี้ก็เป็นเทอมสุดท้ายของการเป็นรุ่นพี่รุ่นน้องร่วมมหาลัยเดียวกัน
เราอยากจะทำให้อะไรพี่เค้าบ้าง ...
และสิ่งๆนี้ก็เป็นความฝันของพี่เค้ามาตลอด

เพราะไม่มีใครอยู่กับเราได้ตลอดทุกครั้ง เสมอไป
ถึงเป็นสาเหตุว่าทำไมเราถึงปลื้มใครหลายๆคน
เพราะเรารู้ว่าเค้าเหล่านั้นไม่ได้เห็นเราสำคัญสักเท่าไร
แต่เราแค่อยากได้อะไรที่เป็นแรงยึด เป็นกำลังใจ ในการทำอะไรสักอย่าง
แค่บางเวลาที่เราท้อ และรู้สึกไม่สบายใจ ... ขอแค่สักคนที่เข้าใจกันก็พอ
รวมไปถึงพี่เล็ก พี่อู๋ ที่เราอาจจะได้คุยกันบ้าง บางเวลา หรือ นานๆทีก็ตาม
และพี่ต้า ที่ยังไม่มีโอกาสได้รู้จัก ...
แต่ทุกคนก็เป็นพี่ที่น่ารักและเป็นกำลังใจที่ดีของน้องคนนี้เสมอมา ...
ดีใจมากๆที่เราได้เรียนร่วมในมหาลัยเดียวกันนะคะ :)
++++++++++++++++++++++++++++++++++

วันพุธ ... ถ่างขี้ตามาดูผลโหวตตอนเช้า แม่เจ้า แทบช็อค !! 0.0
คะแนนโหวตมันนำไปลิ่วๆๆๆแล้วอ่า พี่โอห์มเรา ที่1ๆๆ อิอิ
ขอบคุณทุกๆคนทุกๆแรงที่ช่วยกันโหวต มันมีค่ามากมาย
ก็จะโทรไปบอกเรื่องผลโหวตกับพี่โอห์มนั่นแหละ
เราก็เข้าใจว่าพี่เค้าเรียนเช้าเหมือนกัน ตอนที่ไปถึงมหาลัยก็เลยโทรไป
คิดว่าพี่โอห์มกำลังนั่งรถมาม. ไม่ก็มาถึงแล้ว ...
แต่ที่ไหนได้ ยังไม่ตื่น !! แง้ ขอโทษ โทรไปป่วนอีกแล้ว -*-
ไอ่บีมเลยรีบวางสายเลย แล้วก็ขึ้นเรียน
เรียนๆอยู่เกิดอาการเบื่อ ก็เลยโดดมานั่งเล่นคอมที่ห้องคอมชั้น4
ออนเอ็มมาเห็นใครออนว้า ชื่อไม่คุ้นเลย
พอลองจิ้มดูแค่นั้นแหละ เห้ยยยย น้องแจม !! 0.0
ไม่น่าเชื่อว่าน้องแจมจะออนอ่ะ ก็บอกน้องว่าวันนี้จะไปหาที่สยาม
กะว่าจะไปทำความรู้จักไว้ก่อนอ่ะ เผื่อว่าพี่โอห์มจะไปได้มีตกะน้องๆ
ยังไงเราก็จะตามไปด้วยอยู่แล้ว ก็เลยขอรู้จักกับศิลปินก่อนแล้วกัน
พอดีว่ามาเจอน้องแจมออนเอ็ม ก็คุยกัน คุยหนุกมากๆ
ก็นัดน้องแจมว่าเดี๋ยวตอนเย็นเจอกันที่สยามน้า ...
แล้วเราก็ไปเรียนต่อ... เลิกเรียนตอน11โมง
กะว่าจะรอเจอพี่โอห์ม เมื่อคืนคุยกัน พี่โอห์มบอกว่าพรุ่งนี้เจอกันที่ม. น้า
แต่ก็ไม่ได้ง่ะ หมู่นี้ต้องรีบปั่นโปรเจคงานให้เสร็จ เลยรีบไปที่ทำงาน
ต้องรีบทำก่อนด้วย เพราะกะว่าเย็นนี้จะชะแว้บไปสยามไง

ตอนที่อยู่ที่ทำงาน กำลังคิดถึงพี่โอห์มเลย
กะว่าเดี๋ยวมืดๆจะโทรไปหา ทั้งๆที่เมื่อเช้าก็โทรไปป่วนมาแล้ว -*-
แล้วเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นมา แล้วก็เงียบ (- -")
เดาว่าต้องเป็นเมย์แน่ๆ เพราะปกติเมย์จะชอบยิงมา
แล้วให้บีมเอาพีซีทีโทรกลับไง แต่ตอนนี้พีซีทีเพิ่งโดนตัดอ่ะ -*-
ก็หยิบมือถือขึ้นมาดู ... ไม่น่าเชื่อ 0.0 !! "โอห์ม วิษณุ" อ๊ากกกก
นี่ถ้าเป็นการส่งกระแสจิตถึงกันก็นับว่าประสบผลสำเร็จ 555
ก็เลยรีบไปโทรกลับเลย มิสคอลแรก ครั้งแรกที่พี่โอห์มโทรมา กรี๊ด !!
ดีนะที่เมื่อเช้าเราเติมเงินมา ไม่งั้นไม่มีตังค์โทรกลับแน่ๆ

ก็โทรไปเม้าส์ๆๆๆกะพี่โอห์มพักใหญ่ๆเลย มีเรื่องเยอะแยะที่อยากเล่า อิอิ
พอวางสายไปเลยมีกำลังใจทำงาน อิอิ
พอดีตอนเย็นๆระบบเว็บมันล่ม ((อีกแล้ว)) เราก็กลับเลยคับ
กลับมาสยาม ทางที่จะต้องผ่านเวลากลับบ้าน
แต่ ... ยังไม่กลับบ้านค่ะ วันนี้มีงานคอนเสิร์ต music chit show
ศิลปินที่มาในวันนี้คือ jo-pop กะ neko jump
น้องแจมบอกว่าจะมาถึงสัก3โมงกว่าๆ เราก็เดินๆหารอบๆ ก็ไม่เจอ
ก็เลยแว้บไปเล่นเน็ตก่อน ไปดูคะแนนโหวตอย่างท่วมท้น
อะไรจะกดโหวตกันสุดฤทธิ์สุดเดชขนาดนี้แฮะพวกเรา ^^

พอใกล้ๆ5โมงก็เดินกลับมาตรงเซ็นเตอร์พ้อย หันไปตรงร้านcoffee world
เห็นศิลปินทั้ง4นั่งอยู่ เนยกะแจมนั่งตรงข้ามกัน
แล้วร้านมันเป็นร้านกระจก เราก็ไปยืนส่องๆอยู่
แล้วก็มีคนนึงเงยหน้าขึ้นมา เห็นเรามองอยู่ เค้าก็มองกลับมาแล้วยิ้มให้
เราก็จ้องก่อนเลย เนย หรือแจม วะ มองดีๆก็เลยถามไป
"น้องแจมหรือเปล่า" ไม่ได้ยินเสียงกันหรอก แต่อ่านปากเอา 555
น้องเค้าก็พยักหน้า เราเลยบอกว่า "พี่บีมนะ" แจมก็ "อ๋อออ ค่ะ"
ก็ได้เจอกันแล้ว 555 สะใจตัวเองที่แยกออกด้วย วู้ๆ ^^
แล้วก็ไปยืนรอหน้าเวทีรอดูเนโกะจัมพ์ร้องเพลง
ก็ร้อง2เพลงเองอ่ะ เพลงปู กับซารางแฮโย
คิดว่าจะร้องเพลง my gallery ด้วย เสียดาย -*-

พอลงเวทีมาก็เข้าไปขอถ่ายรูป มีคนเข้าไปหาแจมก่อนเราก็เลยเดินไปหาเนย
ก็ไปถ่ายรูปกะเนยก่อนแล้วก็คุยๆกะเนย จนคนมาขอถ่ายรูปกะเนย
เราก็เลยเดินไปหาแจมมั่ง ก็คุยกันเรื่องเมื่อเช้าที่คุยเอ็มกัน 555
แจมก็ถามว่าดูออกเหรอว่าคนไหนแจม คนไหนเนย
เราก็บอกว่าดูออก ก็ตรงแก้มไม่เหมือนกันนิ ใช่ม๊ะๆ ((ลองไปดูกันได้))
แล้วก็รอส่งน้องกลับอ่ะ ไปรอรถตู้ด้วยกัน คนมาขอถ่ายรูปตรึมเลย
ก็คุยกับเนยเยอะมากๆ แปลกใจ แทนที่จะคุยกะแจมอ่ะ
พอดีว่าจังหวะได้คุยกะเนยบ่อยกว่า แล้วก็เม้าส์เรื่องนึงติดพันกันอยู่
คุยไปคุยมาก็ขอเบอร์เนย เนยให้ด้วย 555
พอน้องจะกลับ เราก็เลยโทรไปหาพี่โอห์ม ถามพี่โอห์มว่าจะคุยกะน้องเปล่า
แต่พี่โอห์มก็ไม่คุยอ่ะ จนพอน้องจะไปจริงๆเราก็เลยส่งสายไปให้เนยคุยกะพี่โอห์ม
เนยเลยพูดแค่ว่า "เนยไปก่อนนะคะ บ๊ายบายค่ะ"
ก็ร่ำลาน้องๆทั้งสองแล้วก็ต่างแยกย้าย เราก็คุยโทรกะพี่โอห์มต่อ
หนุกหนานมากมายเลยวันนี้ ^^

รูปๆๆ มาดูความต่างของฝาแฝดเนย แจม กันนะ

น้องเนย 2คนนี้เค้าจะต่างกันตรงแก้มอ่ะ เนยจะแก้มอิ่ม แก้มกลมๆ น่ารักอ่ะ

น้องแจม น้องแจมเค้าจะยิ้มเก่ง ช่วงแก้มเค้าจะดูกว้างๆ มุมปากบนก็จะดูต่างกัน

ลองมองให้สองคนนี้ไม่เหมือนกันก่อนอ่ะ แล้วค่อยแยกว่าใครเป็นใคร
เราชอบเด็กแฝดอ่ะ เด็กแฝดน่ารัก อยากมีลูกแฝด อิอิ ^^

กลับบ้านก็โทรไปหาน้องเนย จะถามว่าถึงบ้านหรือยัง
แต่เนยไม่รับโทรศัพท์อ่ะ สักพักเนยก็โทรกลับมา
เนยยังอยู่ที่งาน party piggy year อยู่เลย ก็คุยกันแป๊บนึง
ทีมงานก็มาตามเนย แจม ก็เลยวางสายไป ...
คืนนี้คะแนนโหวตนำกระฉูดเลยแฮะ
++++++++++++++++++++++++++++++++++

วันพฤหัสบดี ... วันนี้นี่เอง ปกติเราไม่มีเรียนวันพฤหัส
วันนี้ตื่นมาเพราะที่ยูนิรีเวอร์ ที่เค้าให้ไปทำวิจัยเกี่ยวกับแชมพู โทรมาปลุก
ก็เลยตื่น ตั้งใจว่าจะตื่นมาดู max chanel อยู่แล้ว
เพราะพี่โอห์มบอกว่าเมื่อวานเพื่อนพี่โอห์มโทรมา
บอกว่าเห็นรูปพี่โอห์มในรายการเนี้ย ก็เลยคิดว่าเค้าคงจะโปรโมต
เรื่องโหวตโครงการของเนโกะจัมพ์นั่นแหละ
พอรายการใกล้จะมาก็เลยโทรไปบอกให้พี่โอห์มเปิดทีวี
แต่พี่โอห์มเปิดรออยู่แล้ว 555
ทีนี้ก็แยกย้ายกันไปดู โห เราโคตรกรี๊ดอ่ะ
เพราะศิลปินที่มาในรายการวันนี้คือ "เกิร์ลลี่ เบอร์รี่"
ว่าแล้วก็ขอกรี๊ด "กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด"
นี่ถ้ารู้ว่าเจ้เบลจะไปรายการนี้นะ จะตามเลย
เพราะช่วงนี้ไม่ได้เช็คคิวศิลปินแล้วไปตามเลยอ่ะ
เรียนกะทำงานก็ไม่ไหว ใกล้ตายแร๊ะ -*-
ก็นั่งดูไปจนใกล้จะจบรายการก็มีรูปพี่โอห์มจริงๆ 555
แล้วก็ปิดท้ายด้วยเอ็มวีซารางแฮโย ... จบรายการ
ก็โทรไปคุยกะพี่โอห์มอีกแป๊บนึงแล้วก็ไปทำงานต่อ ...

ไปถึงที่ทำงานก็โทรไปติดต่อลูกค้า
แล้วก็ต้องอัดเทปบันทึกการสนทนาเพื่อส่งหัวหน้า
แล้วทีนี้ไอ่บีมมีปัญหากะเทปอัด เล่นเอาเซ็งไปพักใหญ่
บวกกับความง่วงที่มันมาเยือน ... ขี้เกียจแล้วเว้ย
เอาวะ สู้ต่อๆๆๆ ก็เรียกความฮึดกลับคืนมา
ทีนี้ก็ไปเปลี่ยนเครื่องอัดมานั่งอัดใหม่ ตอนแรกก็ยังโทรไปหาใครไม่ได้
พอดีนึกขึ้นมาได้ว่ายังไม่ได้ลงทะเบียนสอบซ่อมรามนี่หว่า
ก็เลยเดินไปหาพี่ที่ทำงานด้วยกัน ไปปรึกษาเค้าเรื่องวิธีสอบซ่อม
กำลังคุยๆกะพี่เค้าอยู่ก็วกเข้ามาคุยเรื่องงาน
เค้าก็บอกว่านี่ถ้าเราทำจบโปรเจคนี้จะได้เงินเป็นหมื่นเลยนะ
ตาสว่างเลยอ่ะ 0.0 เลยมีแรงฮึดจะกลับไปทำต่อ
แล้วพี่เค้าก็ถามว่าเราอัดเทปส่ง ผ่านกี่ม้วนแล้ว
เราก็บอกว่ายังไม่รู้เลยพี่ ส่งไป11ม้วนจะผ่านสักม้วนมั๊ย
ไม่ทันขาดคำ หัวหน้าก็เรียกเราไปคุย
แล้วหัวหน้าก็บอกว่าเทปเราไม่ผ่านสักม้วนเลยเพราะเราทำงานข้ามขั้น -*-
คือมันตกหล่นบางจุดอ่ะ ถึงจะเป็นจุดเล็กๆในบางส่วนแต่มันก็ล่มหมดอ่ะ
เรานี่เซ็งเลย เพราะมีเวลาอีกแค่11วันก็จะปิดโปรเจคแล้ว
แล้วเราก็ทำงานมาถึง45ชุดจาก120ชุดแล้ว
ก็ได้แต่พยักหน้าหงึกๆแล้วก็บอกว่าหนูจะปรับปรุงค่ะ

เล่นเอาเซ็งไปเหมือนกันนะ แต่ก็เอาวะตั้งต้นใหม่
ก็ว่าจะโทรไปหาพี่โอห์ม แต่ก็เออ กุจะไปบ่นกะพี่เค้าทำไม
ก็เลยไม่โทร มาตั้งใจทำงานดีกว่า คราวนี้จะไม่ให้บกพร่องเลย
แล้วมันก็เป็นไปตามที่ตั้งใจ เพราะคราวนี้เจอลูกค้าดีอ่ะ
แล้วเค้าก็ให้ความร่วมมือดีมากๆ จน คิดว่าคนเนี้ยสามารถช่วยให้งานเราผ่านแน่ๆ
แต่พอมาเปิดดูเทปอัด ... 0.0 เห้ย เทปมันหยุดเดินไปตั้งแต่เมื่อไร !!
ก็เลยลองเปิดฟังดู โหยย เทปมันดับไปตอนช่วงที่จะจบอยู่แล้ว
เรานี่โคตรจะหงุดหงิด ไฟลุกทันที แต่พยายามกลั้นไว้
พอกลั้นได้ น้ำมันจะไหลแทน น้ำตาซึมเลย
แบบไม่ไหวเลย มือถือตังค์หมด เลยเอาเบอร์ที่ทำงานโทรไปหาพี่โอห์ม
สุดจะทนจริงๆอ่ะ คือมันไม่รู้จะคุยกะใคร