2006/Dec/15

รักคนอ่าน ผ่านมาเมนต์ อ่านก่อนเป็นเรื่องที่ดี
มีมารยาท ในไดอารี่ มาเมนต์ทั้งที ต้องมีวินัย
รักคนอ่าน รักคนเมนต์ คนที่เมนต์ จะไปเมนต์ให้
คนไม่อ่าน เมนต์ทำไม เมนต์แล้วได้ อะไรขึ้นมา ??

คำเตือน :: ไดยาวโคตรๆ งดคอมเมนต์ที่ว่า "อัพไดยาวมาก ((จบ))"
แบบนี้ไม่เอา งี่เง่าเกิน รู้เว้ยว่ามันยาว ไม่ต้องมาบอกอีก !!
++++++++++++++++++++++++++++++++++

หายหน้าหายตาไปนาน ((นานป่าวหว่า ??)) เพิ่งจะว่างมาอัพวันนี้
มีเรื่องมากมายที่อยากจะมาระบาย ... ติดตามอ่านกันได้ค่ะ

แนะนำบุคคลอ้างอิงถึงในเรื่องที่จะอัพก่อนนะคะ
พี่โค้ช พี่อู๋ พี่เล็ก พี่โอห์ม พี่ต้า ++ รุ่นพี่ที่เป็น idol ของเรา อยู่ในมหาลัยเรา
พี่แอมป์ ++ น้องชายฝาแฝดของพี่โอห์ม
เนย แจม ++ ศิลปินดูโอ้วงเนโกะจัมพ์
++++++++++++++++++++++++++++++++++

วันอังคาร ... มีเรียนตอนเที่ยง ก็เลยตื่นสายได้
ไปเรียนภาษาไทยตามปกติ ... น่าเบื่อมากมาย
ก็เลยลงมาเดินเล่นข้างล่าง กะว่าจะได้เจอพี่โอห์มไง
แต่ก็ไม่เจอว่ะ -*- คิดถึงมากๆๆ ไม่ได้เจอมาตั้งแต่วันกีฬาสีแล้ว
เจอแต่พี่แอมป์ ก็ไม่ได้ทัก เราก็เลยขึ้นไปเล่นคอม ไปโหวตๆๆๆ
โหวตพี่โอห์ม พี่แอมป์ โครงการเนโกะจัมพ์ตามหาคู่เหมือน
แบบว่าคอมเครื่องไหนว่างนี่ไอ่บีมรีบกระโจนเข้าใส่ทันที
วิ่งโหวตรอบห้องคอมแทบทุกเครื่อง 555
คะแนนโหวตตกไปเป็นที่2แล้ว ก็เลยรีบปั่นๆๆๆๆ
ยังไงวันนี้ก็ต้องไล่ให้ทันอ่านะ ...
พอใกล้หมดคาบก็จะขึ้นไปเรียน ไปเช็คชื่อ ...
เดินลงมาข้างล่างพร้อมไอ่ปอก็เจอพี่โค้ชนั่งอยู่
ไม่ได้คุยกันตั้งนานแล้ว ... ตั้งแต่ที่งอนแกไปวันนั้น
เอาวะทักทายแกหน่อย "พี่โค้ช หวัดดีค่ะ"
ทำไมดูพี่โค้ชไม่ค่อยยิ้มแย้มเลย ทำไมทำหน้าแปลกๆวะ
หรือกุคิดไปเอง ?? เออ มึงคิดไปเองอิบีม !! (- -")

เลิกเรียนก็ตั้งใจว่าจะไปทำงานต่อ
แต่ก็แว้บลงมาใต้ตึกอีกที เพราะพี่โอห์มคงจะเลิกเรียนแล้วเหมือนกัน
แต่ก็3โมงแล้วทำไมพี่โอห์มยังไม่ลงมาสักที
หันไปเห็นพี่โค้ชกำลังลุกออกจากโต๊ะ เห็นโบกมือบ๊ายบายเพื่อนๆ
ไอ่เราก็เห้ย พี่โค้ชจะกลับแล้วเหรอวะ กลับด้วยๆๆ
ก็เลยรีบเดินออกจากมหาลัยไปก่อน
แต่ตอนที่เรากำลังจะเดินออกจากม. ก็เห็นพี่โค้ชหยุดยืนรอใคร
เราก็เลยหยุดมั่ง ก็รู้อยู่แล้วแหละว่าเค้ารอใคร
สักพักสาวผู้นั้นก็เดินมา ... แล้วเค้าก็เดินเคียงข้างกันมา
เราก็รีบวิ่งออกจากม. ไปรอแถวๆป้ายรถเมล์
ทีนี้พอพี่โค้ชกับสาวคนนั้นเดินมา เห็นเค้ารีบวิ่งขึ้นรถเมล์คันนึง
ซึ่งก็เป็นคันเดียวกันกับคันที่เราจะไปเหมือนกัน
เราก็เลยรีบวิ่งขึ้นรถตามไป แล้วก็ไปนั่งข้างหลังเค้า
โดยที่เค้าสองคนก็ไม่เห็นเราเลยสักกะคน
เราก็หลบๆ กลับมุมๆเดิมที่เราเคยอยู่ ...

ตอนนั้นเราก็คิดแค่ว่า ... เราไม่เคยไปไหนกับพี่ชายคนนี้เลย
ทั้งๆที่เราก็รู้จักกันมาปีกว่าๆแล้ว เราก็ชอบเค้ามาเป็นปี
เป็นพี่เป็นน้องกันมาเป็นปี แต่พี่คนนี้ก็ไม่เคยจะไปไหนด้วยเลย
เคยจะได้กลับบ้านด้วยกันครั้งนึงแต่ก็มีเหตุซะอีก
และเป็นวันที่เราต้องร้องไห้หนักมากๆเลย
วันที่พี่ชายจะจีบผู้หญิงคนนี้ ... น้องคนนี้รู้แทบทุกเรื่อง
และน้องคนนี้ก็เอาใจช่วยพี่เสมอมา ...
แต่พอวันนึงที่พี่คบกับคนๆนี้
ตั้งแต่นั้น พี่ก็หายไปจากชีวิตของน้องคนนี้เลย
น้องคนนี้แทบจะไม่รู้อะไรเกี่ยวกับชีวิตพี่เลย
ความไว้ใจที่เคยได้รับ กลับไม่เหลืออะไรเลย ...
พี่เปลี่ยนเบอร์ พี่ก็ไม่ให้ ... หรือเพราะว่าเค้าไม่ไว้ใจเรื่องของเรา ??
ว่าเราเป็นแค่พี่น้องกัน !!
หลายๆครั้งที่เรารู้สึกว่าเธอคนนี้ มองเราแปลกๆ
มองเราแล้วหันไปพูดกับเพื่อนๆ
เราก็เลยไม่รู้ว่าอะไรที่ทำให้มันเปลี่ยนไป ...

ตอนที่นั่งรถอยู่ด้วยกัน เราก็คิดนะ
คิดว่าพี่ชายจะไปทำงาน แล้วเราก็ต้องขึ้นบีทีเอสไปเหมือนกัน
แต่แว้บนึงที่เรานึกขึ้นมาได้ ... เธอคนนี้ก็ต้องกลับบ้านทางนี้เหมือนกันนี่นา
รถเมล์มาจอดที่อนุเสาวรีย์ชัยสมรภูมิ เราก็รอให้เค้าลงไปก่อน
แล้วเราก็เดินลงตามมาห่างๆ ... และก็ดูเค้าทั้งสองคน
แล้วมันก็เป็นไปตามคาด ... เค้าเดินจูงมือกันเพื่อไปขึ้นรถตู้
เราก็เลยรู้ว่าวันนี้พี่เราไม่ไปทำงาน ...
เรากับเค้าก็เลยแยกทางกันแค่นี้ ... เราก็เดินไปขึ้นบีทีเอส
ไปทำงานของเรา หน้าที่ของเราที่จะต้องรับผิดชอบต่อ
ก็ไม่รู้ว่าอีกนานมั๊ยที่พี่ชายเราจะกลับมา ... กลับมาเป็นเหมือนเดิม

กลับมาบ้านก็มานั่งโหวตให้พี่โอห์มต่อ ...
บางทีเราก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันนำ ว่าทำไปเพื่ออะไร
ในเมื่อพี่เค้าก็ไม่ได้ใช้ แต่เราก็หาเรื่องของเราเอง
บางทีเราก็รู้สึกว่าเรากำลังจะผลักให้เค้าห่างจากเราไปไกลกว่าเดิม
ทั้งๆที่มันเป็นแบบนี้ก็ดีอยู่แล้ว ... แต่เราก็เลือกที่จะทำแบบนี้
คงเป็นเพราะครั้งแรกที่เราคุยกับพี่โอห์ม
เราถามพี่โอห์มว่าทำไมพี่โอห์มกับพี่แอมป์ถึงไม่เข้าวงการไปเลย
ทั้งๆที่ ก็หน้าตาดี แล้วก็เคยถ่ายแบบ ถ่ายโฆษณามาแล้ว
และเราก็บอกพี่โอห์มว่า เดี๋ยวเราจะช่วยดันให้นะ
หลังจากนั้นก็ทำบ้าทำบอมาเรื่อยๆ
จนมันเป็นเรื่องก็นี่แหละ พี่โอห์ม พี่แอมป์เข้ารอบ6คู่สุดท้าย
โครงการเนโกะจัมพ์ตามหาคู่เหมือน
คัดเหลือ1คู่สุดท้ายไปมีตแอนด์กรี๊ดกับเนโกะจัมพ์
ที่เราอยากให้พี่เค้าได้ไป เพราะอยากให้เค้าได้เจอสื่อมวลชน
ยังไงมันก็ต้องมีบ้างแหละ คนที่ชอบๆพี่เราอ่ะ
เผื่อว่ามันจะมีผลอะไรตามมาบ้าง ...

พี่โอห์มก็เป็นรุ่นพี่คนนึงที่เราชอบ
เป็นพี่ที่น่ารักคนนึงที่กำลังสนิทกันมากขึ้น ...
เราก็ไม่อยากจะคิดหรอกว่า วันนึงพี่เค้าจะเป็นแบบพี่โค้ชหรือเปล่า
หากคนเรามันจะมีสักเรื่องที่ทำให้เราสนิทกัน
มันก็ต้องมีสักเรื่องที่ทำให้เราต้องห่างกัน เหมือนกันแหละ
แล้วเทอมนี้ก็เป็นเทอมสุดท้ายของการเป็นรุ่นพี่รุ่นน้องร่วมมหาลัยเดียวกัน
เราอยากจะทำให้อะไรพี่เค้าบ้าง ...
และสิ่งๆนี้ก็เป็นความฝันของพี่เค้ามาตลอด

เพราะไม่มีใครอยู่กับเราได้ตลอดทุกครั้ง เสมอไป
ถึงเป็นสาเหตุว่าทำไมเราถึงปลื้มใครหลายๆคน
เพราะเรารู้ว่าเค้าเหล่านั้นไม่ได้เห็นเราสำคัญสักเท่าไร
แต่เราแค่อยากได้อะไรที่เป็นแรงยึด เป็นกำลังใจ ในการทำอะไรสักอย่าง
แค่บางเวลาที่เราท้อ และรู้สึกไม่สบายใจ ... ขอแค่สักคนที่เข้าใจกันก็พอ
รวมไปถึงพี่เล็ก พี่อู๋ ที่เราอาจจะได้คุยกันบ้าง บางเวลา หรือ นานๆทีก็ตาม
และพี่ต้า ที่ยังไม่มีโอกาสได้รู้จัก ...
แต่ทุกคนก็เป็นพี่ที่น่ารักและเป็นกำลังใจที่ดีของน้องคนนี้เสมอมา ...
ดีใจมากๆที่เราได้เรียนร่วมในมหาลัยเดียวกันนะคะ :)
++++++++++++++++++++++++++++++++++

วันพุธ ... ถ่างขี้ตามาดูผลโหวตตอนเช้า แม่เจ้า แทบช็อค !! 0.0
คะแนนโหวตมันนำไปลิ่วๆๆๆแล้วอ่า พี่โอห์มเรา ที่1ๆๆ อิอิ
ขอบคุณทุกๆคนทุกๆแรงที่ช่วยกันโหวต มันมีค่ามากมาย
ก็จะโทรไปบอกเรื่องผลโหวตกับพี่โอห์มนั่นแหละ
เราก็เข้าใจว่าพี่เค้าเรียนเช้าเหมือนกัน ตอนที่ไปถึงมหาลัยก็เลยโทรไป
คิดว่าพี่โอห์มกำลังนั่งรถมาม. ไม่ก็มาถึงแล้ว ...
แต่ที่ไหนได้ ยังไม่ตื่น !! แง้ ขอโทษ โทรไปป่วนอีกแล้ว -*-
ไอ่บีมเลยรีบวางสายเลย แล้วก็ขึ้นเรียน
เรียนๆอยู่เกิดอาการเบื่อ ก็เลยโดดมานั่งเล่นคอมที่ห้องคอมชั้น4
ออนเอ็มมาเห็นใครออนว้า ชื่อไม่คุ้นเลย
พอลองจิ้มดูแค่นั้นแหละ เห้ยยยย น้องแจม !! 0.0
ไม่น่าเชื่อว่าน้องแจมจะออนอ่ะ ก็บอกน้องว่าวันนี้จะไปหาที่สยาม
กะว่าจะไปทำความรู้จักไว้ก่อนอ่ะ เผื่อว่าพี่โอห์มจะไปได้มีตกะน้องๆ
ยังไงเราก็จะตามไปด้วยอยู่แล้ว ก็เลยขอรู้จักกับศิลปินก่อนแล้วกัน
พอดีว่ามาเจอน้องแจมออนเอ็ม ก็คุยกัน คุยหนุกมากๆ
ก็นัดน้องแจมว่าเดี๋ยวตอนเย็นเจอกันที่สยามน้า ...
แล้วเราก็ไปเรียนต่อ... เลิกเรียนตอน11โมง
กะว่าจะรอเจอพี่โอห์ม เมื่อคืนคุยกัน พี่โอห์มบอกว่าพรุ่งนี้เจอกันที่ม. น้า
แต่ก็ไม่ได้ง่ะ หมู่นี้ต้องรีบปั่นโปรเจคงานให้เสร็จ เลยรีบไปที่ทำงาน
ต้องรีบทำก่อนด้วย เพราะกะว่าเย็นนี้จะชะแว้บไปสยามไง

ตอนที่อยู่ที่ทำงาน กำลังคิดถึงพี่โอห์มเลย
กะว่าเด