2006/Dec/09

กลับมาอัพบล็อคแล้วจ้า ช่วงนี้อัพติดๆกันเลยเนอะ
ปกติแล้วเราก็ไม่ค่อยดองบล็อคเท่าไรหรอก ถ้าว่างก็อัพตลอด
และเราก็ชอบไปอ่านบล็อคของเพื่อนๆที่เขียนเรื่องน่าสนใจๆให้อ่านด้วยนะ
เราจะlinkไปตามหัวข้ออ่ะ ชอบหัวข้อนี้ก็คลิกไปเมนต์เลย
** ดังนั้นจึงอยากขอความกรุณาคนที่เราไปเมนต์ให้ ถ้าจะกลับมาเมนต์คืน
อยากให้ช่วยกลับมาอ่านบล็อคและเมนต์ให้เราด้วยนะคะ
ไม่ใช่ว่าแค่เข้ามาขอบคุณที่ไปเมนต์ให้ แค่นั้น จบ
แบบนั้นเราไม่ขอรับคำขอบคุณดีกว่า ...
เปลี่ยนจากคำว่า "ขอบคุณ" เป็น1คอมเมนต์ของคุณ
ที่จะช่วยแสดงความคิดเห็นให้กับเรื่องของเราก็แล้วกันนะ
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++

ย้อนกลับไปเมื่อ1ปีที่แล้ว ...
เรามีโอกาสได้พบกับ "เจ้าชาย" ในดินแดนหิมะ ((จำลอง)) ในงานปาร์ตี้แห่งหนึ่ง
วันนั้นเราเอาสร้อยเส้นนึงให้เจ้าชาย แล้วเราก็ถามเจ้าชายว่า ...
"แต่งตัวหยั่งกะจะไปอยู่ขั้วโลกเหนือเลยนะ"
เจ้าชายก็ยิ้มหน้าแดงเชียว ... ยิ้ม ในแบบที่ไม่ได้เห็นมานานหลายเดือน
และนั่นคงจะเป็นเหตุที่ทำให้เรากลับมาคุยเรื่อง "เจ้าหญิง" กันอีกครั้ง
ทั้งๆที่ ไม่ได้คุยเรื่องเจ้าหญิง ตั้งแต่ที่เจ้าหญิงทิ้งเจ้าชายไป
แต่เพราะเรื่องในวันนั้นก็เลยทำให้เราได้รู้ว่าเจ้าชายยังรักเจ้าหญิงมาก
และ เจ้าชายยังคงรอเจ้าหญิงอยู่ทุกวัน ...
และหลายๆเรื่องที่เจ้าชายได้เล่าให้เราฟัง ...
ถึงแม้ว่าจะเป็นช่วงเวลาสั้นๆที่ได้คุยกันก็ตามที
แต่การที่ได้คุยกับเจ้าชายในวันนี้ มันทำให้เรารู้สึกว่า "เจ้าชายยังเหมือนเดิม"
เจ้าชายฝากเรื่องนึง ให้เราไปบอกเจ้าหญิงให้หน่อย ...
และหลังจากนั้นเราก็เป็นนกฮูกเหมือนแฮร์รี่พอตเตอร์
ส่งสาสน์ไปยังเจ้าหญิงเพื่อบอกถึงเรื่องเจ้าชาย
เจ้าหญิงจากดินแดนหิมะก็ตอบเรากลับมา ...
คำตอบนี้ แม้ว่าอ่านแล้วอาจจะทำให้เรารู้สึกเสียใจแทนเจ้าชาย
แต่เราก็เคารพในการตัดสินใจของเจ้าหญิง
และเราก็คิดว่าเจ้าหญิงทำถูกแล้วล่ะ
ประโยคสั้นๆประโยคหนึ่งที่เจ้าหญิงฝากไปบอกเจ้าชาย
ในวันสำคัญที่สุดของชีวิตเจ้าชาย ...
หลังจากนั้น เจ้าชายก็บอกกับเราว่า เจ้าชายจะลืมเจ้าหญิงแล้ว
เราก็เลยสัญญากับเจ้าชายว่า "เราจะไม่พูดถึงเจ้าหญิงอีกแล้วนะ"
แล้วเราก็จับมือสัญญากับเจ้าชาย เจ้าชายพยักหน้าและยิ้มตอบรับ
และหลังจากนั้น ... เรื่องราวของเจ้าหญิงก็หายไปจากบทสนทนาของเรา2คน
รวมทั้ง เราก็ไม่มีโอกาสที่จะได้คุยกับเจ้าชายเหมือนเมื่อก่อน

กลับมาในปีนี้ ... เจ้าชายกับเจ้าหญิงไม่มีตัวตนในชีวิตเราอีกแล้ว
เจ้าชายเป็นคนของประชาชน ที่จะต้องทำงานเพื่อประชาชน
ไม่มีเวลามาสนใจผู้ติดตามอย่างเรา ... และเราก็ไม่ได้ทำงานในพระราชวังนั้นอีกแล้ว
ส่วนเจ้าหญิง เรายังคงได้ติดต่อกันผ่านสื่อออนไลน์ทุกๆเดือน
เพียงแต่ เราคงไม่มีโอกาสได้พบกับเจ้าหญิงอีกแล้ว ...

ทุกวันนี้เรายังรู้สึกว่าเจ้าหญิงอยู่ใกล้ๆเราเสมอๆ
ทั้งๆที่เจ้าหญิงยืนอยู่คนละแผ่นดินกับเรา ...
ผิดกลับเจ้าชายที่ยืนอยู่บนแผ่นดินเดียวกันแท้ๆ
แต่เรากลับไม่เคยได้พบเจ้าชายคนเดิมอีกเลย ...

คิดถึงรอยยิ้มของเจ้าชายในวันนั้น และความไว้ใจที่ครั้งนึงเจ้าชายเคยมีให้นกฮูกตัวนี้
คิดถึงเจ้าชายที่แสนดีที่เคยคุยเล่น หัวเราะ เฮฮาด้วยกันเสมอๆ
คิดถึง ความทรงจำสีจาง ที่ไม่เคยเลือนลางไปจากหัวใจ ...

แต่เจ้าชายคงจะลืมมันไปหมดแล้ว !!!
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++

ข้างบนที่เล่าๆมาเนี่ย เหมือนนิทานเลยเนอะ
แต่มันเป็นนิทานจากชีวิตจริง 555
จริงๆมันจะไม่จบแบบเศร้าขนาดนี้หรอก ถ้าไม่มีนางมารร้ายมาวุ่นวาย
แต่ในที่นี้ไม่ได้กล่าวถึงนางมารร้ายค่ะ 555
มันผ่านไปแล้วก็ปล่อยให้มันผ่านไป เรียกร้องอะไรมันก็ไม่ได้กลับคืนมา

มาว่ากันเรื่องของเราดีกว่าวุ๊ย ... เข้าสู่โหมดความเป็นจริงล่ะนะ
เมื่อวานไม่ได้ไปทำงานล่ะ หยุดค่ะ แต่ไปยืดผมมาแทน
หวังว่าคราวนี้ผมมันจะตรงๆสักทีนะ
หลังจากที่เคยยืดมาแล้วไม่ประสบผลสำเร็จอ่ะ -*-
ตอนนี้ก็พยายามถนอมๆให้มันอยู่คงที่ เข้าที่เข้าทาง จะได้ตรงๆ สวยๆ
หมดเงินไป900กะค่ายืดผม รู้สึกอดอยากยังไงก็ไม่รู้แฮะ -*-

วันนี้ก็เลยต้องไปทำงาน ตั้งใจว่าจะทำให้ได้7ชิ้นงานอ่ะ
แต่พอทำไปได้2ชิ้นงานก็เกิดปัญหากะเทปอัด ที่ต้องอัดเสียงส่งงานด้วย
พอทะเลาะกะมันก็ทำให้เราเซ็งไปเลยทีเดียว ...
เกิดอารมณ์หงุดหงิด ขี้เกียจจะทำต่อ ... ก็ไม่รู้จะทำยังไง
เลยโทรไปบ่นกะหมีน้อย คุยๆเม้าส์ๆฝอยๆ แกล้งทะเลาะกะหมีน้อย
ทั้งๆที่จริงๆก็ไม่ได้คิดอะไรอ่ะ เฉยๆแร๊ะ ไม่อยากทำตัวเป็นคนสร้างปัญหา
แค่หาอะไรเล่นๆบ่นๆให้มันสนุกปากงั้นแหละ
อารมณ์ว่าเซ็งเป็นบ้า คิดถึงคนบางคน ... คนที่ไม่ได้คุยกันมานานแสนนาน
แต่ถ้าโทรไปก็ไม่รู้จะคุยอะไรไง แต่มันคิดถึงนี่หว่า
ก็เลยแกล้งโทรผิดไปหาเค้า เค้าก็รับสาย แต่เราบอกขอสายคนอื่น
เค้าก็บอกว่าไม่มีคนชื่อนี้ เราก็ ขอโทษค่ะ ก็วางไป
แค่ได้ยินเสียงก็ยังดีอ่าเนอะ ^^

วันนี้ติดต่อลูกค้ายากมากๆอ่ะ แล้วไม่ได้ลูกค้าที่จะใช้งานได้ด้วย
ก็เลยออกจากที่ทำงานตั้งแต่5โมง อารมณ์ว่ากุหิวอ่ะ
ตอนแรกก็ว่าจะไปชิลๆตลาดละลายทรัพย์ แต่มันปิดนี่หว่า
ก็เลยนั่งรถไปสยาม ไปถึงก็เดินๆชิลๆก่อน หาไรกินเว้ย
เคยเป็นป่ะแบบโคตรจะหิวแต่ไม่รู้จะกินอะไร เบื่ออาหารไปหมดอ่ะ

สยามนี่ก็มีอะไรเปลี่ยนแปลงไปเยอะเลยแฮะ
ที่ว่าเปลี่ยนคือร้านrotiboy จากที่เข้าคิวคนเยอะๆ ตอนนี้ไม่มีเลยค่ะ
บีมเดินไปซื้อได้ทันทีเลย 555 เป็นลูกที่2ที่ได้กินเลยนะเนี่ย
ไม่เคยซื้อrotiboyของแท้กินเลย ก่อนหน้านี้เคยกินครั้งนึง
มะม๊ากอล์ฟ-ไมค์เคยให้มากินลูกนึง ก็ว่ามันก็อร่อยพอโอเคอ่ะ
แต่ตอนนี้คนเค้าคงเลิกเห่อกันไปแล้วเนอะ
เสร็จแล้วก็ไปกินไอติมแดรี่ควีนต่อ ...

ต่อจากนั้นก็ไปเดินชิลๆแถวหน้าร้าน Goofie Mikie
เมื่อก่อนสิงสถิตอยู่ที่ร้านนี้ประจำเลยอ่ะ แต่เดี๋ยวนี้ไม่ได้ไปเยือนเลย
ตอนแรกก็เห็นพี่แซนอยู่ในร้าน คนขอถ่ายรูปเต็มเลย
แล้วพี่แซนก็ออกไปข้างนอกกับแฟนเค้า ... เราก็ไปเดินชิลๆของเราต่อ
พอเดินกลับมาก็มาผ่านหน้าร้านอีก ก็เห็นพี่แบงค์เดินเข้าร้านมา
เราก็ผ่านไปอีกรอบ ไปเดินเล่นโน่นเล่นนี่ จนกลับมาผ่านหน้าร้านอีก
พี่ที่ร้านเห็นเรา เค้าก็เลยเรียกเราเข้าไปหา ก็ไปคุยๆกัน
เห็นของในร้านเยอะแยะเต็มไปหมด คอลเลคชั่นกอล์ฟไมค์
เราก็ไปยืนเลือกๆดูๆ ก็ถูกใจเสื้ออ่ะ ว่าจะซื้อสักตัว
จริงๆแล้วอยากได้ถุงลายกอล์ฟไมค์มากๆอ่ะ
ก็เลือกอยู่นานเลย จะเอาสีอะไรดีว้า ตอนแรกหยิบสีฟ้า
ดูมันจืดๆ ก็เลยจะเอาสีดำ แต่เสื้อดำเยอะว่ะ เอาสีขาวดีกว่า
กำลังคิด ตัดสินใจอยู่ พอดีพี่แบงค์เดินเข้าร้านมา
ก็เลยหันไปหวัดดีพี่แบงค์ แล้วก็บ่นๆกะพี่แบงค์ว่าเอาสีไหนดี
พี่แบงค์ช่วยเลือกหน่อยดิ พี่แบงค์ก็ถามว่าชอบสีไหนล่ะ
สีขาวก็โอเคนะ เราก็แบบ ก็ชอบหมดอ่ะพี่ 555
แต่งบมีน้อยว่ะ -*- จะว่าไปก็เคยสิงอยู่ร้านนี้มานานแล้ว
แต่ไม่เคยอุดหนุนของร้านนี้เลย 555 ครั้งนี้ครั้งแรก

สุดท้ายก็เลือกเสื้อสีชมพู ลายการ์ตูนกอล์ฟ-ไมค์มาตัวนึง
แต่ก็อยากได้ถุงลายกอล์ฟไมค์ เข้าใจว่าเค้าเอาไว้ใส่ของให้อ่ะ
แต่พี่เค้าบอกว่าขายใบละ35บาท !! เราก็ซื้อ 555
หมดไป285บาท โอ้วๆๆ งบในกระเป๋าตรู แกลบเลยค่ะ
ไมไม่บอกแต่แรกว้าว่าขายถุง ไม่งั้นจะซื้อถุงอย่างเดียว -*-

ก่อนจะกลับก็ขอถ่ายรูปกับพี่แบงค์
พี่แบงค์บอก "เจอกี่ทีก็ขอถ่ายทุกทีเลยน้า" เราก็เหยย 0.0
อารายพี่แบงค์ บีมไม่ได้ถ่ายรูปกับพี่แบงค์มานานแล้วน้า
เท่าที่จำได้นี่ถ่ายครั้งล่าสุดตั้งแต่อัดรายการหลังคาเดียวกันเมื่อตอนต้นปี
หลังจากนั้นก็เจอบ้างบางงานแต่ก็ไม่เคยถ่ายเลย
พี่แบงค์อย่ามามั่วๆๆๆ แต่ก็ดีใจน้าที่ยังจำกันได้ ^^"
ปกติไม่ค่อยได้คุยกะพี่แบงค์เท่าไรอ่า ชื่อเราก็ยังจำไม่ได้เลยเหอะ
แต่ไม่เป็นไรแค่นี้ก็ดีใจแร๊ะ อิอิ ... ก็ถ่ายรูปกับพี่แบงค์มารูปนึง พี่แบงค์น่าร๊ากๆๆ ^^
ขี้เกียจเอาลง เปลืองเนื้อที่ ไปดูในนี้แล้วกันนะ
http://theactionbeam.hi5.com

แล้วพี่แบงค์ก็ถามว่าเดี๋ยวจะไปไหนต่อ
เราก็บอกว่าเดี๋ยวจะกลับบ้านแล้ว เพิ่งไปทำงานมาเนี่ย
พี่แบงค์ก็ถามว่าไม่ไปดูกอล์ฟไมค์เหรอ ฝั่งนู้นอ่ะ
เราก็ ... กอล์ฟไมค์มีคอนเสิร์ตเหรอค้า ?
อารมณ์ว่ากุไม่รู้ 555 แต่จริงๆรู้ว่าจีเจอาร์มีงานไง
พี่แบงค์ก็บอกว่าช่าย แต่เล่นตอน4ทุ่มนะ จะไปดูเปล่า
เหะๆ 4ทุ่ม ถ้าเป็นแต่ก่อนก็สู้ค่ะ แต่เดี๋ยวนี้ไม่เอาค่ะ
จะว่าไปก็ไม่ได้เจอสองหล่อมา9เดือนกว่าๆแล้วน้าเนี่ย
แล้วก็ยังคงจะไม่ได้เจอกันต่อปายย ... 555

ขอบคุณพี่แบงค์น้าค้าที่มาคุยด้วย
น่ารักมากมาย + ประทับใจ เป็นปลื้ม ลืมไม่ลง
อย่างน้อยก็ทำให้วันนี้หายเซ็งไปได้ตั้งเยอะ ^^"
ไม่รู้เมื่อไรจะมีโอกาสได้เจอกันอีกเน้อ ... ยังไงก็ขอบคุณจริงๆนะคะ :-)
เสียดายอดเจอพี่กิ๊ฟ พี่กิ๊ฟจะตามมาทีหลัง
ก็ว่าทำไมวันนี้พี่แบงค์เดินคนเดียว 555
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++

* ทดแทนกันไปแล้วกันนะวันนี้ ... กับเมื่อปีที่แล้ว
* เสียดายที่ไม่ได้เจอกัน ... คิดถึงมากมายอ่ะ
* หมีน้อยไม่ไปเที่ยวกะเราบ้างเลย งอล !! 555
* พักนี้รู้สึกเฉยๆกะ idol ที่มหาลัย ทุกคนเลยอ่ะ
* พรุ่งนี้ปืนใหญ่จะยิงสิงโตน้ำเงินคราม ((ให้มันจริงเหอะ !!))
* พรุ่งนี้ขอให้ทำงานได้สัก5ชุด และ เทปอัดไม่มีปัญหา สาธุ๊ !!
* รักลิเดียเสมอนะ น้องสาวที่น่ารักที่สุด ขอบคุณสำหรับทุกอย่างจริงๆ
* คิดถึงพี่เดนนิสนะคะ เข้าบล็อคนี้อบอุ่นทุกครั้งเพราะมีพี่เดนนิสนั่งรับฟังบีมอยู่ไง ^^"
* ขอบคุณทุกๆคอมเมนต์ที่ไม่เมนต์มั่วค่ะ บ๊ายบาย ...

Comment